Mysterieuse ziekte I driehuis 14 Maart 2006 01:21:26
In Driehuis moet een mysterieuse ziekte hebben rond gewaard, die je blijkbaar overviel zodra je tussen die 2 stenen paaltjes van de oprijlaan binnenkwam.
De foto's van de Engelmundus school zowel als de eigen internaatschool zijn wat dat betreft meer dan duidelijk. Hoewel ze bevestigen waar ik zo lang naar heb lopen zoeken. Maar de belangrijkste bevestiging kwam van een vroegere docent in een gesprek wat ik daar kort geleden mee had. Leuk genoeg aangevuld door een andere zorgontvanger -die er kennelijk een paar jaar nadat ik vertrok zat, die ook dmv het internet kennelijk ervaringen uit wil wisselen. Bevestigd door mensen van de vroegere groepsleiding.
Wat mij betreft knap schokkende informatie, die nu al weken kauwen vereist.
Het blijkt een flinke klus te zijn de zakelijke informatie boven water te krijgen, maar kauw-noodzaak is zo veel meer dan dat.
Ik heb altijd geweten dat die eigen school knap bizar was, maar me eigenlijk door deze verschillende brokjes info de vraagstelling pas goed gesnapt.
Waar kwam die ziekte vandaan? En inmiddels vrees ik dat daarbij wel eens een financieel plaatje zou kunnen horen. Maar dat weet ik nog niet.
De eigen internaatschool was een ZMLOK. De docenten werden betaald conform de regelingen van het ZMLOK.
Tot voor kort heb ik altijd die oude verklaring van BLO aangenomen, en een logika die ik daar achter vooronderstelde: Katholiek onderwijs in internaats verband is bijzonder lager onderwijs.
Niet dus! Niks BLO, ZMLOK.
Blijkbaar was het door die 2 stenen pilaartjes bij wijze van toegangspoort voldoende om in aanmerking te komen voor dat type onderwijs.
Nu is het natuurlijk best mogelijk dat kinderen in zo'n setting een dermate gezinsgeschiedenis achter de kiezen hebben dat zij Zeer Moeilijk Leren en Opvoedkundige problemen hebben.
Maar ik moet de eerste de beste nog tegen komen die mij kan duidelijk maken hoe het in christusnaam mogelijk is dat AL die kinderen die daar zaten uniform allemaal ZMLOK kinderen waren.
Dat zou kunnen natuurlijk, INDIEN die kinderen daarop geselecteerd waren en daarom daar dus geplaatst werden.
Maar dat is dus niet het geval geweest...... Integendeel, juist in Driehuis was het, in vergelijking met nog al wat andere RKK tehuizen opvallend dat daar zeer regelmatig alle kinderen uit een gezin geplaatst werden. En bepaald niet alleen maar gezinnen van 2 kinderen.
En ook binnen een gezinssituatie hebben niet álle kinderen een ZMLOK -indicatie, godsonmogelijk!
Net zozeer als het volstrekt ónmogelijk is geweest dat al die kinderen ZMLOK -indicatie hadden!
Behalve als daar een wel heel mysterieuse ziekte heeft geheerst die de vorm van een epidemie heeft aangenomen.
En dat kan, naar mijn houtje touwtje logika maar tot één conclussie leiden:
In de Voorzienigheid Driehuis - een tehuis van een Congregatie die een belangrijke onderwijstaak heeft gehad - hebben de Rechten van kinderen mbt het onderwijs jarenlang niet gegolden.
Of te wel op zijn Jan boeren fluitjes: In de Voorzienigheid Driehuis zijn de Rechten op geëigend onderwijs jarenlang geschonden door de Nederlandse Staat én de Congregatie.
Hallelujah, Sister!
Daar is de realiteit omgedraaid en kinderen gemaakt tot Zeer Moeilijk Leerden en Opvoedkundige problemen hadden! Dat moesten ze per definitie zijn.....
Met alle consequenties van dien.
En de cynische grap van het geheel is dat ik daar een van de duidelijke voorbeelden van ben.
Hallelujah, Sister!
Want van de een op de andere dag ben in ieder geval ik van een reguliere leerling bij binnenkomst in Driehuis gemaakt tot een ZMLOK-leerling. De ziekte sloeg blijkbaar toe.
Net zoals de ziekte ook plotseling over is gegaan kennelijk. Want vanaf het moment dat die ziekte over was, blijkbaar dankzij een veranderd beleid, gingen de kinderen gewoon naar een andere school........ Nu kan er natuurlijk sprake zijn geweest van een katholiek mirakel, maar die kans lijkt me toch minder groot dan het vermoeden dat daar iets heel bizars - en kwalijks! - heeft plaats gevonden.
Hallelujah, Sister!
teruggekregen/teruggeplaatst tgv TvdP's bijlage
14 mrt. 2006
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
12 reacties:
ik weet er alles van. het was knudde met een rietje.als je eventueel weer voorgoed naar huis ging,zoals zij dat noemde, en naar een gewone basisschool;werd je een paar klassen lager geplaatst.
Fijn je reactie te lezen, juist hierop. Dank je wel, dat doet me goed.
Want dit is voor mij een hele ernstige zaak. En ook erg moeilijk geweest.
persoonlijk, ook al lijkt het dan bij mij andere gevolgen te hebben gehad als bij jou.
Misschien is het uiteindelijk toch wel het zelfde?
In ieder geval ook die voortdurende stempel. zoals ik me voor kan stellen wat het effect op een paar klassen terug geplaatst worden zal zijn geweest op een kind, jou als kind.
En dat bij een congregatie die bekend was, trots is en was, en waarschijnlijk terecht ook denk ik, op haar onderwijs taak.
Want die had de voorzienigheid met haar 2 belangrijke rk kweekscholen ook.
Nogmaals, fijn je reactie hierop te mogen krijgen. Misschien dat je nog eens iets wilt en kunt vertellen, want dit speelt natuurlijk voor iedereen.
En dat is behalve waarschijnlijk voor veel mensen knap ingewikkeld, ingrijpend en triest, ook een knappe schending geweest van onze rechten.
Ieder kind, ongeacht de achtergrond, had en heeft recht op deugdelijk onderwijs. Wat mij en kennelijk jou ook onthouden werd.
En of die reden wel zo veel met jou of mij, of onze gezinsachtergrond te maken had, is dus maar helemaal de vraag.
Ik ben dus erg benieuwd naar jouw idee én je ervaringen daarover.
Vanzelfsprekend welkom ook anoniem, maar mocht je willen reageren laat dan aub iets weten ook van klassen bij wie je zat, of andere ervaringen.
Juist hierover is het te belangrijk om te weten van elkaar dat niet iemand zo even iets neerzette, omdat hij of zij niks te doen had, surfde op het internet en dacht kom laat ik eens gezellig mee trappen.
Ik neem aan dat je dat wel zult snappen ;-)
En mocht je ervaringen hebben in een ander huis dan de Voorzienigheid (het was niet alleen in de Voorzienigheid zo) ben je natuurlijk net zo hard welkom het nodige te vertellen wanneer je dat kunt en wilt (desnoods proberen), maar noem dat er dan even bij aub.
Ook een hele fijne dag voor jou.
ik was het zelf niet maar drie van mijn zussen hebben dat meegemaakt. het was voor hen een grote afgang. ik heb nog gezien hoe de school gebouwd werd.in de periode dat ik in de voorzienigheid aankwam werd ik in de vijfde/zesde klas van theresiaschool geplaatst. vroeger werden heel vaak twee klassen bijelkaar gezet,vanwege het tekort aan leerkrachten. de buitenschool noemden wij kinderen dat.het werd later de engelmundusschool. later toen de zogemoemde internaatschool klaar was,werden alle meisjes vanaf elf jaar en ouder op de huishoudschool geplaatst.behalve een paar lievelingen, die mochten naar de ulo. wij moesten in het kader van van de huishoudkundige lessen: het hoofdgebouw schoonmaken,zaterdags de internaatschool schrobben,vloeren in de was zetten.het was hard werken.later heeft men ingegrepen en hebben de nonnen een tik op de vingers gehad. want dit was zuiver kinderarbeid.( het leek india wel) de jongens in de leeftijd van elf/twaalf jaar kregen helemaal geen onderwijs meer,zij werden tewerkgesteld bij de tuinman. zoals mijn broer. hij heeft alsnog verder onderwijs genoten en is goed terecht gekomen.ik heb ook nog mijn mavoD gehaald .
,
Al lezend wordt duidelijk dat jij er eerder zat dan ik ('63 -70) Leuk, wie weet los jij mijn raadsel nu wel op van wanneer die school precies is, dat weet ik nog steeds niet. Niemand me daarop nog antwoord op kunnen geven, en wordt nog een flinke klus dat ooit een uit te gaan zoeken in archieven (het is me in Haarlem, waar het nodige zou moeten liggen volgens studiezaal medewerkers in ieder geval nog niet gelukt, dus ook dat wordt spitten)
Je hulp en je herinneringen worden dus óók wat dat betreft erg gewaardeerd. Dank je!
Ja, dat poetsen ken ik meer dan me lief is, al was het maar die slaapzalen en maar vooral het onderhoud van die vloeren van de internaatsschool, eindeloos in de was zetten want inderdaad een erg zware klus was. Niet in de laatste plaats letterlijk door het gewicht van die klossen die daarvoor gebruikt werden, en de viezigheid –een of ander soort kruimel – die daarbij hoorde.
Dat zou dan -een paar maal per week - je praktijk voor school zou zijn.
Hoewel het in mijn tijd -volgens mij - niet direct verplicht was. Ik meen zelfs dat je er iets voor betaald kreeg.
Niet direct verplicht, maar die indirecte verplichting tot geld verdienen was er wel degelijk, je kreeg zo weinig zakgeld en moest voor zoveel (volstrekt krankzinnige) zaken alsmaar betalen dat je wél moest.
Ik krijg nog steeds de griebels als ik aan die uitzichtloze situaties denk of mijn dagboek lees. (waarover zelfs Zr. Laetitia het in een gesprek 2 jaar geleden enthousiast had en mij de koude rillingen over mijn rug liet lopen, toen zij het door foto's -een aantal staan hier ook - van nog jongere kinderen had).
Misschien was dat de reden dan ook wel, waarom dat door de wat jongere meiden werd gedaan, zit ik me nu af te vragen.Omdat de wat ouderen buiten de deur, bij "een mevrouw" of het ziekenhuis konden werken? (weliswaar langere uren, maar zeker geen lichter werk!)
Wie weet komen we ook nog wel eens op dat antwoord.
Datzelfde gold ook overigens bij de bouw en de schoonmaakwerkzaamheden van en door " de bouw" , die nieuwbouw van het Witte Huis en de bosjes die daarvoor moesten wijken.
Ik was in ieder geval nog een paar jaar te jong om bij "mevrouw" of naar dat ziekenhuis te mogen, je moest 13 zijn.
Ja die samengevoegde klassen.
Hoe was dat bij jou? Bij wie zat je trouwens?
Mijn 5e en 6e klas lagere school was een bizarre combinatie - Rob R. en Harry B. waren 2 jaar lang mijn enige klasgenoten, maar wij vormden een gezamelijke klas met de huishoudschool, dezelfde onderwijzeres.
Waardoor ook de meiden van een paar jaar ouder -toen grotendeels allemaal bij Theresino leken te zitten – tot ze vertrokken je klasgenoten waren, met alle hele scheve situaties vandien. 11 jarigen hebben een wat andere hormoonhuishouding als 14/15/16 jarigen.
Ik zou er graag ook de jongens nog eens over willen horen eigenlijk.
Maar of ik de 6e klas ooit heb afgemaakt? Volgens mij niet, Rob en Harry ook niet. De tijd uitgediend, Rob en Harry vertrokken nadien tenminste. De jongsten van de huishoudklas en wij deden ook wat dat betreft merendeels een eigen programma van het IVIO. (dat deel heette Trix en Fix, en ging vooraf aan AVV I en II) Ron en ik hadden dan –na 12 uur – met een klasje dorpsbevoorrechten nog een paar keer een kwartier of zo frans. Wat erg vervelend maar vooral geheimzinnig was. Dat het een taal was die elders op de wereld gesproken werd was ons volstrekt onduidelijk, maar het was wel spannend zo’n geheim taaltje; het voordurende vreemd binnenvallende kostkip moeten zijn erg vervelend. (ben benieuwd of Rob ooit heeft gesnapt wat we daar eigenlijk deden, ik herinner me alleen ons geginnegap en een hele strenge vent die alsmaar vertelde dat papa een pijp rookte en de soldaat op de muur zat, waarmee de logica ophield). Na een aantal maanden hield dat gelukkig op, het kwam niet uit met de etenstijden!)
Maar wat die jongens in vredesnaam deden terwijl ik stapels Fix (huishoudelijke) diploma's haalden? Het was bepaald geen voorloper van de latere brugklas in ieder geval. Een tuinman hadden we, volgens mij, toen in ieder geval niet meer, er was de oude zuster Josef.
Haar helpen -kippenhok en de latere voliere, met een ander soort hele vreemde kwartels - was een voorrecht slechts aan zeer enkelen voorbehouden.
Zelfs nu nog wordt ik beroerd als ik aan die jaren denk, zeker ná Trix en Fix en het weggaan van Gea Eyckholt, de klassejuf. Met eerst alleen die maar die huishoudschool werd het zeker knap beroerd, al moest de grootste ellende toen nog beginnen.
Het verbaast mij dat jij schrijft dat er - die zogenaamde lievelingen - op een Ulo gingen. (Was dat de Johannes?)
Ik heb altijd gedacht dat Wim d V, een paar maanden jonger dan ik, de eerste was. Zoals ik in ieder geval de eerste (en enige) was die in IJmuiden naar zo iets vreemds als een middelbare school werd gestuurd, en dacht dat dat voor straf was! (Hier heb je een schooltas, voorlopig kun je de Courage (naam van één van de fietsen) gebruiken, morgenochtend moet je daar en daar zijn, daar is voortaan jouw school, en je eten krijg je ’s avonds uit de keuken was de verbijsterende mededeling. Ik had geen flauw idee wat dat nu toch wel voor school was, en ze waren nog niet eens katholiek ook Mischien waren ze er daarom ook wel zo sagarijnig over).
Daar ging het lievelingetje zijn - en zeker de eerste twee jaar - bepaald niet voor op in ieder geval. Integendeel! Het was de openbare en knap ernstige pariapositie, die ook nog eens buiten iedere tijdschema dus huisritme viel. Wat kennelijk opgelost moest worden met de meest belachelijk mogelijke combinaties onder het motto "Je haalt dat toch niet" met Wims onderwijs (en dat van Wims zusje Hanneke) en het verdere huishoudonderwijs.
Hard fietsen om op tijd op de volgende school te zijn.
Het zou mij weinig verbazen wanneer ik op die manier zelfs nog een unicum in Nederland was, naast een MMS, ook nog eens het IVIO en de huishoudklassen. Tot 2 van Wims docenten kwamen. Natuurlijk liep dat dus spaak.
Ik neem aan dat ik van de voogdij iets anders moest dan van de Congregatie, en dat heeft tot 5 jaar absoluut en verregaand onaanvaardbare situaties geleid.
Denk dat ze bij mij (en mijn broertje), doordat ik volle wees was, aan een aantal andere zeer onwelkome (uitzonderings)regels vast zaten. In Driehuis, maar ook eerder al in het moederhuis Amsterdam. Volle wezen zijn schaars, we waren/ik was de enige(n) en een systeem, zeker dat systeem toen, kan niet tegen uitzonderingen. Zeker niet in de gezagsvoorzieningen.
Er is mij in ieder geval heel wat meer toen ingestampt dan mijn schoolwerk of zelfs het diploma pompoen-kuikentjes maken ooit kan hebben gevraagd.
(En iedereen maar net doen alsof zijn of haar neus bloedde)
Dus ik ben heel benieuwd wat jij weet van die andere “Mulo-klantjes” zoals Bonefatio dat noemde, weet.
En zeker ook je eigen schoolcarriere natuurlijk.
Fijn te lezen dat zowel jouw broer als jij daarna nog een opleiding hebben kunnen doen.
Maar ik vrees dat jouw Mavo-D het nodige betekent heeft. Heerlijk te lezen dat je dat daarna kennelijk bij hebt kunnen trekken! Laat nog eens horen aub?
Bij wie zat jij in de groep eigenlijk?
Gelukkig is die geheimzinnige ziekte inderdaad van de een op de andere dag over gegaan blijkbaar. waarschijnlijk veroorzaakt door een gunstiger subsidieregeling wanneer er een eigen school was , schat ik in,
Het lijkt erop dat zomer 1970 iedereen gewoon naar geëigende scholen is gegaan, verdeeld over Driehuis (vooral de Engelmundus) IJmuiden en Santpoort, zelfs Haarlem ging.
Tot zo ver maar even nu, mijn maag is nog steeds niet goed bestand tegen die laatste jaren daar, merk ik.
Ik betaalde een hele hoge prijs voor mijn “buitenschool” ;-)
En was daardoor in ieder geval een paar jaar de oudste in huis; (ik “bleef” er tussen het eruit getrapt worden als enige (formeel) tot na mijn 18e)
Of te wel, harstikke fijn van je te horen, dank je wel!
Ik moet nog maar eens even verder met mijn maag en onze "onderwijscongregatie"
Ik hoop van harte dat er ook anderen (zelfs uit andere tehuizen, maar zeker vanuit Driehuis) hierop eens over hun ervaringen zullen willen en kunnen vertellen.
Over veel van de ervaringen opgedaan in tehuizen, dus ook de Voorzienigheid, kun je heel veel verschillende visies hebben, persoonlijke ervaringen en persoonlijke opvattingen. En blijft de gezamenlijke vraag over hoe heeft iemand wat beleefd en waarom dan.
Maar ik ken inmiddels (teveel) verhalen van mensen (vrouwen) die over hun schaamte vertellen ook over dat onderwijs dat zij (niet)hebben gehad.
Maar juist over dat onderwijs kun je heel wat meer ontdekken, wat niet zo persoonlijk was.
En ook dat lijkt mij nodig ook, om ooit over een realistische beoordeling over de kinderbescherming uit die jaren te komen.
Zo wordt er binnenkort blijkbaar een artikel gepubliceerd van een historisch pedagoge, die -en dat kennelijk voor het eerst, onderzoek deed naar een groep mannen, vroegere jongens, van Harreveld.
Hoe zag hun onderwijs eruit en wat is het resultaat ervan eigenlijk.
Dat dat blijkbaar nu voor het eerst onderzocht wordt, onderwijs wat gegeven werd mede namens de staat, vind ik meer dan bizar in ieder geval.
De resultaten ervan lijken positief, zo werd mij verteld door iemand die erbij betrokken is. Dat hoor je ook vaak in de individuele verhalen van en over mannen/jongens. En natuurlijk er was in die periode een groot verschil tussen man/vrouw dus óók in het onderwijs, dus zeker in de (rk) kinderbescherming.
Maar laat dat dan maar eens duidelijk worden.
Dat verleden kun je niet veranderen, maar er kan wel duidelijkheid over komen. En zeker ook over wat het voor velen ná die kinderbescherming dan heeft betekent. Zeker bij de vrouwen/de vroegere meiden. Het zijn verhalen van kracht en moed vaak.
Maar voor mij blijft de grootste vraag natuurlijk of er al die jaren dan inderdaad maar met wat natte vingers en een paar duimen waaruit het nodige gezogen kon worden aangeklooid is over en met onderwijs aan kinderen waarvoor de Nederlandse staat verantwoordelijk was
Na zoveel jaren is er eindelijk meer duidelijkheid over de situatie in Nederland, gewoon serieus onderzoek (onderzoek van Defense for Children International) , wat hier wel op lijkt te wijzen. En kan Nederland vergeleken worden met andere landen.
Zoals er momenteel het nodige –gelukkig – te doen is, eindelijk oproepen tot meldingen, onderzoek en zelfs kamervragen over het Lloyd-hotel, waar jaren lang een opvoedwijze lijkt gehanteerd te zijn, waarvan bekend was - door onderzoek - dat het niets opleverde.
Jongeren dus die jarenlang niet kregen waarop zij Recht hadden, goede jeugdzorg. En knap hard nodig hadden ook -ze zaten er tenslotte niet voor niets, en er is jarenlang dik voor betaald ook.
Dat onderzoek kan er beter ook maar komen over het verleden.
Het verleden verandert er niet mee.
Maar het kan wel steentjes bijdragen. Misschien wel voor het heden –en dus de toekomst - voor en van individuele mensen, zoals ik nu kreeg –en wie weet wie nog meer van een anonieme schrijfster. Of ook uit andere reacties, zeker ook op/rond mijn weblog over de Goede Herder blijkt. Maar het kan ook zeker steentjes bijdragen aan anderen, de velen die nog steeds willen weten hoe die kinderbescherming waarvan hun vader of moeder deel uitmaakte, eruit zag, maar vooral voor jongeren in jeugdzorg nu.
Doordat we –eindelijk! – wennen aan dat er gezamenlijk verantwoordelijkheid voor die zorg gedragen moet worden, in het openbaar. Kunnen zien wat er goed én mis ging en gaat, in alle openbaarheid. Welke lessen daar uit getrokken kunnen en moeten worden. Zodat kinderen en jongeren inderdaad de zorg van een sameleving krijgen, en niet maar ergens worden opgeslagen waardoor spreekverboden vanuit directies (Hoenderlob v. rond het misbruik) mogelijk zijn en blijven of enkelingen jaar in jaar uit blijven vechten, omdat binnen systemen zoveel nog steeds niet blijkt te deugen.
Het uitwisselen van jouw en mijn ervaringen én (het ontdekken van de noodzaak van meewerken aan) onderzoek is niet alleen van historisch belang of in het belang van de vroegere kinderen!
Een beschaafde wereld zorgt beschaafd en ópen voor haar kinderen. En is blij met ontdekte fouten zelfs misstanden.
Daarmee kan geleerd en zorg verbeterd worden.
hallo .
ik ben GREET DE ROOIJ.
ik heb ook in de voorzienigheid gezeten. ik zat in de wigwam bij zuster MARIA SARTO. ik zat er van 1961 tot 1964.
het waren de mooiste jaren uit mijn jeugd. ik heb ook zuster LEATITIA gekend.ik hoop dat er ook iemand in die tijd is geweest,want ik weet er niet veel meer van
Ha Greet,
Leuk ook van jou iets te horen.
Helaas zegt jouw naam me (nog?) niets.
Maar ik vind het hartstikke leuk zelfs, want ik heb nu een paar uur lopen peinzen over hele verre herinneringen die jij bij mij opriep.
Zo'n heel ver belletje die je nog steeds niet goed verstaat, je kent dat dus ook wel als je zegt:
"want ik weet er niet veel meer van".
Dus misschien kunnen we elkaar wat dat betreft wel helpen.
(en anderen die alleen maar kijken en lezen, 't zijn er genoeg blijkbaar en iedereen heeft haar/zijn eigen manier)
Fijn van je te lezen dat het de mooiste jaren uit je jeugd waren!
Jammer dat het er dan maar zo weinig waren. Maar zeker ook dat je jezelf er dan zo weinig van kunt herinneren.
Wij hebben denk ik - als ik je goed snap - waarschijnlijk ergens samen gewoond (grinnik).
In Driehuis of in het moederhuis Amsterdam, Elandstraat.
Jij zat er van 61 - 64, terwijl ik
in 63, na een korte onderbreking in een pleeggezin van Amsterdam naar Driehuis ging.
En nu dankzij jou alsmaar de naam van een Zuster Sarto die door mijn hoofd gaat.
Maar ik kan er niet goed (nog?) achter komen wie het was.
Voor mij hoort daar zeker niet de naam Maria bij, alléén Sarto. Dus of mijn volkomen onduidelijke belletje nu rinkelt over dezelfde groepsleidster als waar jij het over hebt?
Geen flauw idee.
Maar volgens mij hadden alle zusters de naam Maria erbij, (en ik heb nog geen heilige Maria Sarto kunnen vinden, wel een paus die zo heette)
Dus voorlopig hou ik het er maar even op dat alle 2 mogelijk is.
Ik associeer de naam vooral - vraag me dus vooral nog even niet waarom, ik weet het niet - nog even met Amsterdam. Zelfs met een wat wij "witte zuster" noemden.
Dan zou die naam, die zuster, zelfs bij de hele kleintjes (en hele goede herinneringen) horen.
Slaat dat bij jouw herinneringen die je nu ongetwijfeld ook zult hebben gehad ergens op, of zit ik helemaal verkeerd?
Net als de naam de Wigwam, mij meer dan nieuwsgierig maakt.
En ik erg blij mee ben!
Dank je wel.
Ik loop al een paar jaar te denken wat in vredesnaam De Trekvogels waren.
Volgens mij een groep, waar ik waarschijnlijk in gezeten heb, maar ik heb geen idee waar dan,
of in Amsterdam of Driehuis een van die groepen zo genoemd werden,
Of de naam misschien zelfs wel hoort bij vakanties in Mosterdveen, Nunspeet. Dat laatste vind ik redelijk onwaarschijnlijk.
En nu kom jij met De Wigwam :-)
Dus laat aub nog eens horen, waar je zat.
En het zou natuurlijk heel erg goed zijn als je ook verder van dat weinige wat je je nog wel herinnert iets laat weten.
Behalve harstikke leuk natuurlijk om te lezen, zeker omdat je ook zegt dat je er gelukkig was en ook dát heel zeker óók bij de Voorzienigheid hoort. Het hoort natuurlijk zeker ook bij het gezamelijk puzellen over herinneringen.
Wie weet wie er nog meer heel blij zou kunnen zijn met zo'n heel ver belletje uit haar (of zijn) leven, zoals ik dat nu werd door jou.
Nogmaals harstikke bedankt dus!
Leuk idee hoor dat wij waarschijnlijk hebben samengewoond :-)
Hopelijk tot gauw dus.
Greet,
Laetitia zul je, denk ik, hebben gekend als directrice dan, in Amsterdam?
Dat werd ze in januri 60 als ik mij goed herinner uit een gesprek met haar.
Zij werd later algemeen overste, maar dat was volgens mij dik ná '64
en zij was buiten Amsterdam bij de kinderen dus niet zo heel erg bekend.
Dus...????
Spannend :-)
Ik hoop dat je veel en vooral inderdaad hele goede en blijde herinneringen nu zult hebben.
noem mij maar babette,ik zie telkens de naam van zr leatitia voorbijschuiven. dat zij later in de voorzienigheid in amsterdam was, wist ik niet.ik heb in driehuis gezeten vanaf 1953 tot 1957. zr leatitia gaf dansles en aanverwante bezigheden. meestal als er een feestelijke gebeurtenis aankwam: dan studeerde zij met de kinderen dansjes in. en wat betreft haar andere bezigheden in de voorzienigheid in driehuis daar had ik geen notie van. ik vond het wel een aardig mens.de internaatschool werd gebouwd in 1954/1955. ik denk dat de gegevens waarschijnlijk in het archief van velsen te vinden zijn. de eerste onderwijzeressen waren:juffr nuijens,juffr borst en zr bonaventura. in het hoofdgebouw heb ik gezeten in de groep bij zr jeroen(was een kreng,moest mijn uitgekotste voedsel weer opeten) de groep van angela,(rot kreng) zr engelien,(smeerde haar neuspulk aan je armen en zat bij pater van de verande op schoot.dat heb ik en andere kinderen gezien, als hij zijn ontbijt kreeg na het beéindigen van de kerkdienst)en zr bonifatio.(was een stiekem mens) dan had je nog dat storende element dokter van steenhoven,de psycholoog:die een meisje verkrachtte bij hem thuis in de douche.het was een meisje uit de voorzienigheid uit driehuis.
Dit weblog is een aantal maanden niet toegankelijk geweest voor niet-daartoe uitgenodigde personen.
Een van de gevolgen die er via het internet is uitgehaald via 3 zgn. katholieke fora en wat daar jarenlang gekweekt werd c.q. mogelijk werd gemaakt.
Iedereen heeft het recht zich uit te spreken over haar (of zijn) ervaringen óók met de Voorzienigheid en de Congregatie, de RKK, (of zelfs alsof dat van enig belang geacht wordt mbt. ervaringen opgedaan met mij en datgene wat ik de afgelopen jaren -sinds febr/aug 2004) online deed) zonder dat ik voor de werkelijkheid of de betrouwbaarheid van die ervaringen kan instaan.
Hiervan is, zeker ten gevolge van de themata én de houding/het beleid van deze 3 fora verantwoordelijken buitengewoon grof misbruik van vrijheden gemaakt. Hier en op mijn andere weblogs.
Zoals dat gebeurde in mijn persoonlijk leven, en dat van mijn gezinsleden.
Ik heb mijzelf noch mijn gezinsleden hiervoor voldoende kunnen beschermen. Die bescherming bestaat waarschijnlijk niet.
De gevolgen ervan - al had ik die niet in kunnen schatten toen ik hieraan begon - behoren tot de consequenties van mijn keuzes.
En zijn dan ook mn. aan mij (en mijn gezinsleden)ter beoordeling hoe om te gaan met mijn vrijheid.
Ook anderen zijn hierbij ernstig geschaad. Dat zit mij bijzonder dwars.
Vroegere zorgontvangers en die bij hen horen, maar ook mensen binnen de RKK, de Congregatie.
Door vroegere zorgontvangers, die daders werden, maar zeker ook door minachtende smeerlapperij van zgn. gelovigen.
Hoe afschuwelijk en pijnlijk ik dat ook vind, ik heb dat niet tegen kunnen houden.
Ik denk dat dat ook niet tegen te houden is. Het is eigen aan onze samenleving, maar zeker ook aan het internet.
Maar ik vrees dat het óók eigen is aan datgene wat de (RK) Kerk (én overige geledingen in onze samenleving) mensen aan leed heeft berokkent.
In het verleden, maar daar tot op de dag van vandaag mee door gaat.
De weigering van de Kerk (én die samenleving) haar verantwoordelijkheden te nemen.
De afschuw daarover deel ik goddank met dagelijks groeiend aantallen, wereldwijd.
Zoals dromen en hoop gedeeld en zelfs waargemaakt kunnen worden,
kan dat ook nog steeds over nachtmerries.
Ook ik ben opgegroeid in de Voorzienigheid en ik zat in de groep van Zr. Aloysia en ik heb slechte herrineringen aan dat oort. savonds de kleintjes instoppen en troosten op de kinderzaal.Kerk in en uit..bidden..
als je jarig was mocht je een reep gaan halen bij pater van de frande...brrr ..van mij mocht hij die reep houden!!
Mijzelf verstoppen in de verwarmingskelder of op de zolder van de school naast het klooster. Ja..ik zou er boeken over kunnen schrijven was het niet dat ik er traumà`s van over heb gehouden.Er is daar zoveel meer gebeurt dat wil je echt niet allemaal weten.
Ook ik ben ongeletterd weg gegaan daar en inderdaad heeft dit mens zonder opleiding er nog steeds last van dat zij niets heeft kunnen leren. Het was een trieste omgeving voor jonge mensen.
Ik weet nog veel over dat klooster de Voorzienigheid wie daar heeft geleeft kan het ook niet meer kwijtraken.
Het lijkt mij erg waarschijnlijk dat wij dan tijdgenoten zijn geweest (ik ging in '70 weg), Hoi jij daar dus.
Weet je welkom!
Wat leuk om iets te horen van iemand uit de groep van Aloysia.
:-) :-) :-)
Heb ook een goede avod en wees voorzichig met jezelf
Een reactie plaatsen