Laatste reacties

De laatste reacties staan hier en hier
Ook jouw reactie is vanzelfsprekend erg welkom.
Wil je dat anoniem doen, is dat natuurlijk ook best.

Verzin een leuke naam voor jezelf en gebruik die dan, zodat bij een (mogelijk)volgende reactie je met jouw ervaringen wél herkend kan worden. (allemaal anonieme mensen die anomiem heten, kan knap lastig worden)
Maar vooral:
Bedenk dat het internet barst van de idioten, die om welke reden dan ook, en zeker ook dankzij die anonimiteit, hun frustraties en agressie kwijt willen. Laat dus even in wat je schrijft weten dat jij niet één van die anonieme idioten bent die gewoon even zijn of haar agressie kwijt moet, maar je gewoon ook wel degelijk weet waarover je het hebt.
Aan flauwe kul ervaringen uitwisselen heeft tenslotte niemand iets, integendeel, je kunt er een ander, óók onbedoeld, zelfs heel ernstig mee kwetsen.
Daar zijn elders op het net meer dan genoeg andere sites genoeg voor.

Je eventuele opvattingen over en ervaringen met de RKK zijn deel van het kinderbeschermingsverleden, ze maken er een heel belangrijk deel vanuit dus zijn net zo welkom, mits die inderdaad te maken hebben met die kinderbescherming.
Maar realiseer je daarbij wel dat iedere volwassene het recht heeft op eigen geloofskeuzes.
Toen én nu.

Vrijheid houdt op waar die van een ander begint!

Had of heb jij ook te maken met dyslexie?

Heb jij óók te maken (gehad) met dyslexie?
Misschien met het tekort aan kennis en vooral de vele vooroordelen die hierover bestaan?

Vooroordelen die zoveel te maken hebben met domweg gebrek aan kennis, goed onderzoek, vooroordelen bij (slechte) diagnose en onderzoek, door geld en subsidies?
Dan heb ook jij misschien wel iets aan deze informatie.

Tenslotte: zoals er bv. over autisme afschuwelijk wrede verhalen bestonden over de rol van de ouders (die eeuwige boze moederheks) kan én kon ook onkunde, geld én subsidies rond dyslexie (en andere lastige zaken) tot dergelijke idiotie en grote problemen leiden.
Voor kinderen én ouders.

Héél goed nieuws dus. Misschien ook voor jou?


Ernstige dyslexie vanaf 01-01-2009 in het basispakket (update)

Vanaf 2009 wordt het basispakket zorgverzekeringen uitgebreid met de diagnostiek en behandeling van ernstige dyslexie voor kinderen bij wie de zorg op zeven- of achtjarige leeftijd aanvangt en die op of na 1 januari 2001 geboren zijn.

De huidige groep kinderen met dyslexie krijgt geen vergoeding.
De ministerraad heeft hier op voorstel van minister Klink van Volksgezondheid, Welzijn en Sport mee ingestemd. Deze maatregel kost jaarlijks 27,9 miljoen euro.

Met het opnemen van dyslexiezorg in het basispakket geeft het kabinet uitvoering aan een met algemene stemmen aanvaarde motie van de Tweede Kamerleden Van Miltenburg (VVD) en Van der Veen (PvdA).

In de uitvoering is, op basis van advies van het College voor zorgverzekeringen, gekozen voor vergoeding van de behandeling bij kinderen bij wie de zorg aanvangt op de leeftijd van zeven of acht jaar. Op die leeftijd wordt ernstige dyslexie meestal gesignaleerd.

Overigens valt alleen de diagnostiek en behandeling van kinderen conform de criteria van het Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling binnen het basispakket.

De Nederlandse Zorgautoriteit volgt de uitvoering van dit proces.
In 2011 zal de regeling worden geëvalueerd.

bron: Persberichten Minsterraad
op Masterplan Dyslexie

Over klokken en klepels

Het blijft boeiend die niet-bestaande sociale geschiedenis van Neerlands tehuizen, waarvan wij deel uitmaken en die informatie noodzaak.

Nu heb ik mij, dankzij een lachbui bij de herkenning van een foto, kennelijk ook al laten klonen tot "de kinderen".

citaat: "Ingang van 'De Voorzienigheid' in de Elandsstraat
De plek waar de kleuters van het Jongensweeshuis verpleegd werden.
Het viel de kinderen op dat de zusters altijd met z'n tweeën de straat op gingen en schuin de trap afliepen."

Overigens is ook erg veel van de overige historische informatie op die site vooral erg veel
informatie over klokken.
Klokken en klepels, maar kennelijk zonder te weten hoe die klok geklonken zou kunnen hebben.

Er valt de zusters héél veel te verwijten over hoe zij om zijn gegaan met de historische realiteit van hun verleden.
Ook dat is deel van het tehuis verleden van Nederland.
En zeker, ik verwijt ze dat ook. Ik vind dat, om voor mij zeer goede redenen, zelfs misdadig.
Ik ben partijdig.

Maar wanneer ik dit soort onzin zie, dan ga ik - na ongeloof en lachbui - over mijn nek!

En ben ik blij dat ik die koppies én de woorden ken, van die zusters, die broeders én heel veel van de (vroegere)kinderen én hun (klein)kinderen. Dan ben ik blij met die brommende en onmogelijke broeder Boromeus, met Laetitia, en een heel klein beetje zelfs met Ansfrieda, dankbaar voor de trots van Germana, al vind en vond ik die fout.

Ben ik beretrots op het benul van broeder Dalmatius van Heel en de zijnen, waarmee zij een moeizame weg zochten in realistische problemen en belangen, zorgdragend voor ons gezamelijk verleden.

En heel erg blij met een 92 jarige, tantetje en haar nicht, die op zoek was naar haar vader.

Maar zeker ook met de moeite die ik had en nam al die mensen te verstaan.
Waardoor ik mij mijn verleden niet liet afnemen.

Niet door de zusters, niet door minachting, niet door bromberen boven op een berg archiefstukken, maar ook niet door dit soort sites waarvan je je af kunt vragen wat daarmee wordt aangericht maar vooral wie daar eigenlijk iets mee opschiet.

Vooralsnog lijkt het slechts bij te dragen aan het zwijgen van vroegere zorgontvangers.
En dat vind ik in ieder geval meer dan kwalijk én goedkoop.

Misschien ben ik daarbij dan wel vooral blij met die sigarenrook én die schoot van rector Starrenburg.
Zonder het kennen van die rook en die schoot was ik vast niet zo eigenwijs gebleven, maar, zoals zovelen, inderdaad mijn verleden, mijn erfenis - daarmee mijzelf - kwijt geweest!

Maar uh, onbekende, natuurlijk wél bedankt voor die volgende lachbui van mij over diezelfde foto! Laten we dit dus ook maar opnemen bij de ontdekkingstochten over die sociale geschiedenis van de Zorg: (respectloos ) gebruik van bronnen , zoals vroegere zorg-afhankelijken. Om van archief materiaal maar helemaal te zwijgen.

Onverantwoord, kwalijk en heel goedkoop dus.

Het gesloten houden van een zorgdragersarchief is ten diepste misdadig!

klappend mondgebed;

Loving Sisters - Get Thee Behind Me Satan



Wat slaw icks double blinds
slaapzalen where angels don't dare to go

Man!
Starreburg !
tjeezus cristus, hoe heb je óóit zó stóm kunnen zijn !
wápenfabrikant !
Pats boem paukeslag

Voor de klimop; 't ouwe huys

't ouwe huys, toen een speelplaats nog geen omgehakte bomen
en tussen haakjes Schuyt zijn grond nog
had. (ca. 1915)

verjaardagscadeautje; monument voor mosquita

35 jaar na Noordwijkerhout verschijnt het rapport van DCI!

Dat werd dan tijd ook, Stan.
Dank jullie wel!




"Jongeren kropen steeds in de kerk en gingen de klok luiden"

Bezinningsdag 1966 Bosbeek

(stukken wit om mijn privacy over mijn antwoorden destijds)

als ik een klokje was

"Allons, c'est fini, c'est fini"

Stellvertreter

Je risque vos murmures
Vos tomates mûres

J'affirme que l'on m'a proposé beaucoup d'argent
Pour vendre mes chances
Dans le Tour de France
Le Tour est un spectacle et plaît à beaucoup de gens

Pour une femme morte
dans votre hôpital,
je réclame, Dieu, votre grâce.
Si votre paradis n'est pas ornemental,
gardez-lui sa petite place.

Guy Beart

Dringend Hulp gevraagd! Wie herkent deze zuster?

Ik vroeg het al eens eerder, maar kreeg daarop geen antwoord. Nog maar eens geprobeerd dan.
Wie weet.

Mocht je me kunnen helpen: laat dan aub iets horen.
Dit is voor mij erg belangrijk.

Ik vond deze foto 'zo'n jaar of 21/2 geleden.

Ik wil heel erg graag weten en van mijzelf begrijpen waarom ik in een verschrikkelijke paniek raakte bij het zien van deze vrouw.
Ik kreeg er knap ernstige angstaanvallen van, die heel wat ernstiger waren dan menig andere welke ik, door het hebben moeten terug vinden van mijn herinneringen, ken.

Dat betekent dat zij mij dus aan afscuwelijke ervaringen herinnert.


Voor alle duidelijkheid en ter voorkoming van misverstanden of onheuse beschuldiging:
dat wil, denk ik, niet ook zomaar zeggen dat deze zuster als persoon ook daadwerkelijk betrokken is geweest bij die kennelijk heel ernstige herinneringen die er ergens in mijn hoofd, diep in mijn tenen of in mijn ziel begraven liggen.


Een geheugen werkt nu eenmaal wat anders als logisch denken.

De ernstige paniek en angst bij het zien van deze foto is inmiddels redelijk.
Desalniettemin betekent deze persoon nog steeds een hele sterke en verre van gezonde bedreiging voor mij. Sterk genoeg blijkbaar om bij dat deel van mijn ervaringen niet te kunnen, waarschijnlijker dus durven en willen, herinneren.
Mijn gevoelens bepalen daar mijn (on)mogelijkheden.

Daarom mijn dringend verzoek: mocht iemand dit lezen en weten wie zij is (of waarschijnlijker: was) , of een redelijk betrouwbaar idee hebben, laat dat dan aub even weten. Die hulp zou wel eens erg belangrijk voor mij kunnen zijn.
Net als ieder ander wil ik graag mijn hoofd en mijn hersens terug, ook over deze kennelijk zo bedreigende herinneringen.


De foto's zijn uit het Liduinahuis in Leiden ter gelegenheid van het afscheid van bisschop Janssen van Rotterdam. 1956.
Ik vermoed dat mijn herinnering aan (of door haar) is van ergens tussen 1959-1963, maar ook dat weet ik niet helemaal zeker.
Ik wil graag de baas over mijn reacties zijn, dat niet overlaten aan een vrouw op een foto, die me dit even liet weten.

Bedankt, hopelijk!

Website over de Congregatie

Vandaag vond ik de website over de Congregatie. (<--klik, op de deur van Bosbeek moet je mogelijk even een paar keer klikken, het doorklikken is kennelijk nogal precies).

Een knap ingewikkelde site.

Waarschijnlijk, mijn inschatting, gemaakt door José Höhne-Sparborth, een van de zusters van de congregatie.

Een vrouw die ik niet ken maar om wie ik nu al een paar jaar soms erg moet lachen, en die, zonder dat ze het wist, eigenlijk mede-aanleiding van dit weblog en mijn andere internetaktiviteiten mbt die RKK , in ieder geval mijn weblogs, is.

Mijn verbazing een paar jaar geleden over een vrouw die wel eens net zo eigenwijs zou kunnen zijn als ik, met wie ik het hartgrondig eens was toen zij enthousiast de cel in draaide, om vervolgens tot mijn stomme verbijstering te ontdekken dat dat een van "mijn nonnen" was....

Ik heb zo af en toe knap lastige vragen van mensen gekregen, confrontaties.

Zij behoort zeker bij die groep van meest vervelenden!!

Wat deed dat mens op die plek waarvan ik besloten had er niet te kunnen zijn?

En toen kwamen er die 2 andere nonnen van haar en mijn congregatie over mijn schouder meekijken naar die berichtgeving. Al jaren dood. Maar ik dacht dat ik hun reacties zou weten.

Hun openbare afkeuring, maar vooral hun lol, erger nog: niet onmogelijk zelfs wel hun trots op die bajesklant.

Hun bajesklant. Mijn nonnen.

Ik kon (en kan) het mijn mammoet zo horen zeggen, hoewel ze het dan niet over een mede-zuster had, en de klant een klantje was, Bonefatio's afkeurende gezicht met stiekeme glimoogies zien.

En dan zit ik nu een paar uur een website over de Congregatie door te lezen. Te knikken, nee schudden, lachen, schrikken.

Al eerder stond er op José's (oude) website een overzichtje van de geschiedenis van de Congregatie, die herkenbaar is in de site nu.
Zoveel tegenstrijdigheid.

Misschien wel naast dat : ik ben blij dat dat daar staat, gewoon verdriet over zoveel onmacht.

Me dat realiserend, wetend, dat ik blij ben een paar van die koppies denk te weten, die ook niet wisten wat je met al die tegenstrijdigheid dan moest.

Hoe dan ook: er is een website van de Congregatie.
En hij is meer dan de moeite waard!

Een site waarop veel zusters en kinderen ontbreken.

Misschien hebben die altijd wel ontbroken

Onderwijs, vorming, opvang van kinderen en solidariteit met vrouwen,
mededogen en hulp voor mensen in de rafelrand van de samenleving zijn altijd
belangrijk voor ons geweest.
In veel opzichten deelden we hun leven, waren en zijn we letterlijk
deelgenoten en lotgenoten

Silent sisters, secrets kept, zegt een vrouw knikkend bij dat mensen zijn mensen.

Ik ben blij dat die site er (eindelijk) staat.

Met een stoep en een trap, waarop kleine meisjes gelukkig konden zijn.
En een meisje dat zwaaide naar een grappig heel oud mannetje, met kallotje, dat zwaaide

Ik ben tevreden dat ik er die-dag-dat-José-een-bajesklant-kon-worden, niet was, besloten dat ik dat niet kon maken: ik bleef bij de kinderen.

de breuk in april A25A - Recursos

A25A - Recursos


Aqui posto de comando do Movimento das Forças Armadas.
As Forças Armadas Portuguesas apelam para todos os habitantes da cidade de Lisboa no sentido de recolherem a suas casas nas quais se devem conservar com a máxima calma. Esperamos sinceramente que a gravidade da hora que vivemos não seja tristemente assinalada por qualquer acidente pessoal para o que apelamos para o bom senso dos comandos das forças militarizadas no sentido de serem evitados quaisquer confrontos com as Forças Armadas. Tal confronto, alem de desnecessário, so poderá conduzir a serios prejuizos individuais que enlutariam e criariam divisoes entre os portugueses, o que há que evitar a todo o custo.
Não obstante a expressa preocupação de não fazer correr a minima gota de sangue de qualquer portugues, apelamos para o espirito civico e profissional da classe medica, esperando a sua acorrencia aos hospitais, a fim de prestar a sua eventual colaboração que se deseja, sinceramente desnecessária.




Grandola, vila morena


Jose Mario Branco: Eu vim de longe
25 de Abril Sempre ! Fascismo nunca mais !

Memorial do Convento in de Stad der Blinden, naar het Evangelie volgens Jezus Christus

".......Sedert jaren vraag ik my af, waartoe zulke dingen dienen, en ik sta
verbaasd over de onbeschaamdheid, waarmede een dichter of romanverteller u iets op de mouw durft spelden, dat nooit gebeurd is, en meestal niet gebeuren
kan...... " (Max Havelaar, Multatuli)

Want alleen een vrouw die naar bed is geweest met Ismael Kadere en Jose Saramago,
niet alleen de Breuk in april kent, maar ook De generaal van het dode leger in de Stad der Blinden naar het Evangelie volgens Jezus Christus uit het Memoriaal van het klooster, herkent dat Dromenpaleis, opzij van De brug met de drie bogen, kan ademloos kijken naar Siyah Kalem en kent de verboden boeken. Geniet van Batavus Droogstoppel - koffiehandelaar op Lauriergracht 37. (bron: GAA)
En houdt van Meester Pennewip!

Ik leef - jij ( U) leeft - hij (zij, het, Gij) leeft - wij leven - jullie leven - zij leven.

"In den beginne was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God.” (Joh.1:1,3)

lawine-pijlen, matten, vlinders, oliebollen en flapdrollen

en wie het geluid van dit filmpje wil horen zet verdi's slavenkoor ermaar bij aan!!

"VLINDER!
nog eentje
VLINDER!
Zeker vet
Vlinder
Nog eentje
Miauw"


vrij, naar Paul van Ostaijen

RK-kind ontevreden met protestantse pleegouders

Geplaatst door Theo Borgermans wo 28 mrt '07 (Bron: RD)
EDINBURGH (RKnieuws.net) - Een rooms-katholieke tiener heeft haar gemeente in Schotland aangeklaagd wegens de beslissing haar bij protestantse pleegouders te huisvesten. De unieke rechtszaak kan een precedent scheppen voor meer mensenrechtenkwesties.
De aanklaagster is een 18-jarig meisje uit de gemeente Highlands (Schotland) dat alleen bekend is onder de initialen ”AR”. In mei 1997 werd zij, op 8-jarige leeftijd, door de gemeente in bescherming genomen. Sindsdien heeft ze achtereenvolgens bij twee protestantse gastfamilies gewoond.

Deze beslissing getuigt van weinig respect voor de geloofsovertuiging van het meisje, zo menen haar advocaten. De gemeente zag er niet op toe dat „haar geloof gedurende de periode bij haar gastouders in acht werd genomen en voldoende werd gefaciliteerd.”

De zitting zal plaatsvinden in het hoogste gerechtshof van Schotland, de ”Court of Session” in de hoofdstad Edinburgh. In een korte reactie geeft rechter Lord Uist al aan dat de zaak geen precedent heeft en dat daarin „nieuwe en moeilijke thema’s” worden aangekaart.

De gemeente Highland is vooralsnog vast van plan haar handelwijze „krachtig” te zullen verdedigen

altaartriptiek, collectie rijksmuseum

v

Moeder mag kinderen sektegeloof niet inhameren
Rechter beperkt omgangsrecht van fanatiek vrome vrouw

Van onze redacteur
BRUSSEL -- Haar man had de drie kinderen meegenomen naar een film van Harry Potter "terwijl iedereen toch weet dat dit een prent vol zwarte magie is". Moest de rechter een sterker bewijs hebben dat hij de kinderen een slechte opvoeding geeft, argumenteerde de fanatiek vrome vrouw voor de rechter. Het draaide anders uit: haar werd het hoederecht ontnomen "in het belang van de kinderen".

Het is geen alledaagse uitspraak die 'De Juristenkrant' signaleert. Een fanatiek gelovige vrouw verloor in een echtscheidingsprocedure het hoederecht over haar drie kinderen. Ze krijgt ze nog enkel op bezoek om de veertien dagen en tijdens de helft van de schoolvakanties.

De rechter verwijt de moeder dat ze haar extreme geloofsovertuiging aan de kinderen opdringt. De vrouw loopt hele dagen te bidden en verkettert al wie niet volgens Gods gebod leeft, inbegrepen de vader.

In haar huis wilde ze een kapel inrichten, vol met heiligenbeelden. De dochters verbood ze een broek of een zwempak te dragen. Een schoolfeest mochten de kinderen niet bijwonen, omdat hun daarbij een onschuldig lied werd aangeleerd waarin de naam Mefisto voorkwam. Voor de moeder ging het om een satanisch ritueel. Op een van de kinderen werd zelfs een duiveluitdrijving toegepast.

Voor de vader werd het allemaal te veel. Hij vroeg, in afwachting van de uitspraak van de echtscheiding, het hoederecht over de kinderen. Rechters gaan daar niet gemakkelijk op in. In het pedagogisch belang van de kinderen leggen ze de "gezagsuitoefening" over de kinderen doorgaans bij beide ouders.

Maar in dit geval bleek de vrouw een slechte advocaat in de eigen zaak. Haar pleidooi voor de rechter, met het verhaal over Harry Potter, was klaarblijkelijk veelbetekenend. Na de voorzitter van de rechtbank in Oudenaarde legde ook het hof van beroep in Gent haar omgangsrecht met de kinderen aan banden.
"Het gaat inderdaad om een uitzonderlijke uitspraak", zegt Eveline Van Hoecke, de advocate van de vader.

"Maar dat is volledig op rekening te schrijven van de onverzettelijkheid van de moeder. En ze legt zich niet bij de uitspraak van de rechter neer. Ze neemt haar kinderen opnieuw mee naar geloofsbijeenkomsten, zodat wij verplicht zijn de jeugdrechter te vragen haar omgangsrecht nog meer te beperken en het bijvoorbeeld enkel toe te staan onder begeleiding."

De vrouw staat volgens de advocate onder sterke invloed van enkele familieleden die de conservatieve geloofsleer van de Franse bisschop Lefevre aanhangen. Eveline Van Hoecke: "Wij hebben niet gevraagd dat de moeder haar geloof zou afzweren. De vrijheid van godsdienst is voor de Belgische rechters onaantastbaar, en terecht. De moeder mag zelfs haar godsdienstige ideeën aan haar kinderen meedelen. Maar ze mag de kinderen niet in haar geloofspraktijken betrekken, waar dan ook, omdat de kinderen erdoor in de war geraken. Ze zijn tussen zes en negen jaar oud en kunnen zich hierover nog geen eigen oordeel vormen."

De rechter neemt het de vrouw eveneens kwalijk dat ze haar kinderen verbiedt deel te nemen aan buitenschoolse activiteiten, terwijl algemeen aanvaard is dat die een positieve invloed hebben op de sociale ontwikkeling van een kind.

De echtscheidingsprocedure heeft inmiddels haar sporen nagelaten bij de kinderen, die op school achterstand hebben opgelopen en logopedielessen volgen.

Het is niet de eerste keer dat een rechter een ouder het omgangsrecht beperkt om religieuze redenen. In Luik kreeg een vader het verbod om zijn vijfjarig zoontje mee te nemen naar de zondagse bijeenkomsten van Jehova's getuigen. En de vrederechter van Antwerpen legde een soortgelijk verbod op aan een vader die lid was een sekte die zich de 'Baptisten' noemt."De vrouw wil gewoon niet luisteren", zegt advocate Van Hoecke. "Maar ik zie haar nog altijd in de eerste plaats als een slachtoffer van een familiesekte."

bron: De Standaard, 8 mei 2003

wasserijen

foto: Ben van Meerendonk
van Meerendonk, wasdag in de Lindestraat in de Jordaan, 2-8-1951
bron: ISG

Gezocht Plus Magazine - Waar ben je?

Waar ben je?

Gezocht: Medebewoonsters kinderhuis De Voorzienigheid

Mijn moeder, Reina van Bruggen, is erg benieuwd hoe het de meisjes is vergaan met wie zij in het Amsterdams kinderhuis De Voorzienigheid heeft gezeten.Mijn moeder is inmiddels 90 jaar en het is nu inmiddels 70 jaar geleden dat zij in het tehuis zat.

Een kaars, mazzel en broge | punt.nl: Je eigen gratis weblog, gratis fotoalbum, webmail, startpagina enz

Een kaars, mazzel en broge punt.nl: Je eigen gratis weblog, gratis fotoalbum, webmail, startpagina enz

Beste Marietje

Beste Marietje, 13 0ktober 1937

Zoals je misschien weet heb ik zaterdag van Moeder Genoveva een brief gekregen.Je begrijpt zeker wel dat ik daar allesbehalve blij mee was.

Ben jij een meisje van bijna 16 jaar! Je moest je ogen uit je hoofd schamen om zulke grote woorden als adder, kreng, enz. tegen de zusters te zeggen. Dat zijn woordenm die niet in je hoofd mogen opkomen.

Leer jij de kathechismus maar eens goed, dan zul je daar duidelijk in vinden dat de naaste beledigen wel degelijk zonde is. En daar komt hier nog bij dat zij het gezag is, en nog wel toegewijd aan God.

Je moet niet denken dat de zusters zo'n kind als jij graag bij hen hebben. In plaats van dat het ieder jaar een beetje beter wordt, wordt het steeds hopelozer met je.

En dacht je soms dat je er dan was als je bij Pa thuis kwam.Marietje, denk om je toekomst! Je hebt nu je verzorging, en je eten en drinken en slapen, en je kleren, alles voor niets. En daarbij komt nog dat jullie vele keren uitgaan. Welk kind in deze tijd, waarvan de vader werkeloos is, heeft nog alles zoals jij.Weet je wel dat er meisjes zijn die op jouw leeftijd op fabrieken en ateliers moeten werken en thuis het weinige dat zij verdienen nog moeten afgeven. Kind je beseft je geluk nog niet. Denk je dat Annie, nu ze er uit is, nog zo onbezorgd is als in het Maagedenhuis. Wees dankbaar en leer wt je kunt leren. Gebruik toch geen ruwe of lelijke woorden! Hoor je ooit zulke woorden van Annie of van mij? Toe, Marietje, wees flink! Zet nu eens een punt achter je gedrag.

Ga morgen nu eens naar de H. Mis met het vaste voornemen die dag eens te maken tot een heilige dag. Vraag dat nog eens aan onze Lieve Heer als Hij bij je komt in de Heilige Communie.

Je wilt toch graag een flinke godsdienstige meid zijn als je in de wereld komt. Dus, bedaard en kalm zijn en vooral vriendelijk en beleefd tegen de zusters. De zusters van hun kant zullen dan ook graag eens iets voor jou doen. Dat gaat bij mij op school ook zo! Kinderen die vriendelijk zijn en beleefd krijgen veel meer gedaan dan eentje die direct nijdig is, scheldt en moppert.

Dus, Marietje, maak dat ik gauw goeie berichten van je hoor!
Misschien kom ik gauw eens horen.

Je liefhebbende zus


(bron: E.M. Soethout, Vele vaders en moeders, Herinneringen aan het Maagdenhuis als weeshuis, Amsterdam, 1990)

Stekelvarkensvellen, voor M.

Tuinman in rietzee

Gimme That <------- daar kun je klikken

argamasilla, tja...en dan die bron, he....peins, peins, peins 't is een franse
fotograaf, wie was het nou toch in vredesnaam?

foto: ben huppeldepup

ISFAHAN

RAAK vlieger manifest

Actie RAAK op 30 november

KINDEREN BOVENAAN

Onder dit thema gaat RAAK 30 november a.s. om 13 uur op het Binnenhof aktie voeren. Het "vlieger-manifest" wordt aan alle nieuwe Tweede Kamerleden overhandigd met daarin een dringende oproep om kinderen op plaats 1 van de politieke agenda te zetten!

Doe mee en kom ook naar het Binnenhof om 13.00 uur

Voor het grotere affiche en verdere informatie: klik hier

Sexy sla goetfout Alalala

goetfoud

26-11-06 Malle Babbe punt.nl

Brave marin revient de guerre, Tout doux

Tout mal chaussé, tout mal vêtu :

"Brave marin d'où reviens-tu ?Tout doux

Madame, je reviens de guerre, Tout doux

Qu'on apporte ici du vin blanc,

Que le marin boit en passant ! Tout doux

Brave marin se met à boire, Tout doux

Se met à boire et à chanter,

Et la belle hôtesse à pleurer.Tout doux

"Ah ! qu'avez-vous, ma belle hôtesse ? Tout doux

Regrettez-vous votre vin blanc

Que le marin boit en passant ? Tout doux

C'est pas mon vin que je regrette, Tout doux

Mais c'est la mort de mon mari :

Monsieur, vous ressemblez à lui.Tout doux

Ah ! dites-moi, ma belle hôtesse, Tout doux

Vous aviez de lui trois enfants

Et j'en vois quatre à présent Tout doux

J'ai tant reçu de ses nouvelles, Tout doux

Qu'il était mort et enterré,

Que je me suis remariée, tout doux

Brave marin vida son verre, Tout doux

Sans dire un mot , tout en pleurant,

S''en retourne a son bâtiment.Tout doux

Se plantent le nez au ciel
Se mouchent dans les étoiles
Et ils pissent comme je pleure
Sur les femmes infidèles

22-11-06 ver halen

21-11-06: Stront gooien, poepluiers en gehuil

21-11:16.34 verkeerder knopje gedrukt. is dus herplaatst log dd. 20-11. Hiermee kennelijk een reactie van Narda die er stond dd 21-11 kwijt?)


Hoiii Narda . We hebben nu je inmiddels je huwelijksdag en je verjaardag gevierd.
En nu dus zelfs je adoptie. Van Harte Gefeliciteerd, meid!


Poepluiers en gehuil; ziet dit geschreeuw en dit gespuw

Van: 5xmammiex5 citaat van de lotgenoten-contact site:

Hoiii Narda

Ik weet wel wat je bedoelt
hoor.

En tuurlijk is het vervelend als mensen
elkaar het licht niet in de ogen gunnen.

En helemaal als ze de site als eigendom gaan

zien..en niet meer willen delen..want dit is
aan de orde.

Maar blijf lekker hier lid
hoor.

Deze site gaat nooit en te nimmer de lucht uit.

Misschien ooit als een echte website

door...daar ben ik nog steeds over aan
het nadenken..hoe en wat.

Maar laat jullie nooit en te nimmer in de
steek...zijn jullie me veel
te dierbaar voor.

Knuffffffffffff
.....xxxx
(de beheerster)

Ken je dat liedje en spelletje van heeeeeeel lang geleden ook nog, 't zit nu alsmaar in mijn hoofd:
Alles doen wat moedertje doet
Zo doet moedertje.

Dus nu maar braaf doen wat moedertje zegt , anders mag je niet meer mee spelen.


En wat hier nu ontbreekt, is het MP3tje van Paul van Vliet, KLIK dus niet!

Apieskijkdag:
".....en dan komen we nu, dames en heren bij de volgende kooi.....wilt u allemaal even aansluiten en bij de groep blijven...."

reacties 23 bewerk geef kudos verstuur kopieer bekeken x 176

De slaaf een rotzorg?

De fout die is gemaakt nu, kennelijk door een aantal vroegere zorg-ontvangers, al dan niet in combinatie met anderen, is dat zij na 30-40 jaar zwijgen nog steeds hun eigen isolement en afhankelijkheid niet hebben gezien.
Het iemand monddood maken blijkt, alweer, een fluitje van een cent.

De vraag is alleen: en wat levert het je dan op.
Een goed gevoel? Desnoods. Fantastisch!
En als dat dan gewoon weer over is en je over gaat tot de orde van de dag?
Wat ben jij er dan mee opgeschoten?
Heb je dan bereikt wat je wilt?

Heb je daarmee enig inzicht gekregen in je eigen persoonlijk verleden waar je in je heden iets mee kunt zodat het constructief bijdraagt aan morgen?

Ok, die grote bek van Inez is dichtgeslagen, haar eigenwijsheid de kop in gedrukt. Weblog dicht. So what?
Wat schiet jij daarmee op?
Wat schiet, behalve Punt.nl in commercieel zeer korte termijn visie, wie dan ook daarmee op?
Je weet dus nu hoe simpel het is vrijheid van meningsvorming en -uiting om zeep te helpen, ook op dat internet. So what?
Wat schiet jij daarmee op wanneer dat haat gevoel weer wegge-ebt is?

Natuurlijk kun je dus nu heel hard gaan kwekken in allerlei afgesloten clubjes en groepjes.
Bij wie dan ook. Met wat voor eilandjes-koningin en haar paladijnen dan ook.
Maar wat schiet jij daar eigenlijk mee op?

Met mijn grote bek maar vooral mijn stugge eigenwijsheid is in ieder geval een hele hoop bereikt. Ik hoop!
En er was meer informatie over bv de Goede Herder beschikbaar on line dan er ooit was.
Er zijn gesprekken. Onderling.
Maar nog veel belangrijker is dat er buiten dat eigen kringetje gesproken kan worden. Door en met mensen op posities waar beleid in een samenleving gemaakt kan worden.
Dat er signalen gegeven kunnen worden, opgepikt zijn en gedacht kan worden:
Verrek: er schijnt een probleem te zijn, waar we nog nooit aan hebben gedacht, valt daar iets aan te doen, en wat doen , hoe, en door wie.

Datgene wat startte met Roos in 2003 is doorgezet over de Goede Herder.
Een niet bestaand probleem in alle openheid opnieuw op tafel gelegd. Een volgend stapje gezet naar probleemoplossingen. Waarvan iedere vroegere zorg-ontvanger altijd zegt dat het nodig is want "ze begrijpen er niks van" en iedereen met ook maar een beetje hersens die 2 tellen na denkt op de vingers van een hand kan uittellen dat dat natuurlijk nodig is.

Wat ben jij nu met klachten over mij en dat weblog over de Goede Herder opgeschoten?
Jouw manier van probleem-oplossingen voor je zelf. Je angst voor de confrontatie?
Heb jij hoop nu, hierdoor?

Geloof je nu echt dat het ook maar iemand in die samenleving van ons daadwerkelijk ook maar ene rooie rot moer interesseert dat jij (of ik) 30-40 jaar met de gevolgen van jouw (of mijn) jeugd zit of hebt gezeten?
Die interesse is er wel te vinden. Met heel hard werken!
Ook op slachtoffer gebied is er maatschappelijk nogal wat concurrentie!

En wat er ook zijn, zoals ze er al die tijd al waren zijn heel veel vooroordelen.
Mensen die afgeschreven werden, en afgeschoven!

En wat heb jij daar aan gedaan dan, anders dan als slachtoffer ermee overleeft?
Of wou je in het kader van dat overleven nog langer ontkennen dat je slachtoffer bent?
We hebben het over de kinderbescherming!! Niemand had daarmee te maken, ook toen niet, omdat je zweetvoeten had, ook al had je die misschien ook. Ik ook, was ook heel vervelend, maar was niet de reden om op te moeten groeien in kinderbeschermingsinternaten.

En dan, zeker de Goede Herder, in dat systeem wat het meest repressief was wa we in RK Nederland hadden.
Maar waarover niemand ook maar iets wist.
Zelfs niet van het bestaan ervan.
Ook jij weet er, zélfs als je er al hebt gezeten, er nauwelijks een meter van.

De een wist niet dat , op hetzelfde postadres maar een paar meter verderop, de ander in een tehuis van dezelfde Congregatie leefde onder een net even ander regime.
Weer een ander is niet in staat haar biografische gegevens zelfstandig op een rijtje te krijgen. Want de weg naar die informatie bestaat nauwelijks om over de bijgaande emoties nog maar helemaal te zwijgen.
Weer een ander door zoveel woede waar al die tijd veel te weinig mee kon niet in staat te zien wat een volslagen nonsens het is om te geloven dat er in die 40 jaar niets zou zijn veranderd in die kinderbescherming. En weer anderen niet in staat openlijk te zeggen hoe ze geleden hebben onder een religie en wat daarmee gebeurde in een kapel en hoe bang ze voor al dat mysterieuse Gods gedoe van volwassenen.
Weer een ander zo afhankelijk is van een dubbel leven- show die dwingt tot in het openbaar de grond in trappen maar in prive-emails vraagt om andere zaken.
.
Help, het doet zo verdomde pijn en daarom ben ik als een klein kind niet in staat te zien dat ook jij gewoon een mens bent, mijn gelijke, die net als ik voelt. Dus maak ik mijzelf zo gek als een deur in een spagaat waar ik niet uit kom en voel me nog schuldig ook; lotgenoten zijn immers niet echt gek!
En weer een ander hangt een kul verhaal op dat zij weliswaar betaalt voor ggz voorzieningen, maar zelf - och hoe stoer - het allemaal zoveel beter weet dat zij dat niet nodig heeft en het zelf wel even allemaal weet en en passant zelfs uiterst deskundig is in help tot zelfhelp voor anderen ook.
Een volgend uiterst rechts kabinet zou er zeer gelukkig mee zijn want kan vervolgens weet ik veel wat allemaal wel niet aan onderwijs, onderzoek en zorg ter plekke afschaffen.

Wie er verantwoordelijk voor noodzakelijke oplossingen op zoveel vragen en behoeften?
Wie is er verantwoordelijk voor dat antwoord aan die geadopteerde vrouw die vroeg om informatie over het tehuis "voor gevallen meisjes" waaar haar moeder uitkwam?

Is een congregatie bestuur dat? 80 jarige nonnen?

Is de overbezette en steeds verder weg bezuinigde ggz dat?

Zijn die wetenschappers dat die slechts naar zorg-dragers en zorg-gevers hebben gekeken en daar hun brood en hun status mee verdienden?

En het meest voor de hand liggende is dan dus vervolgens met veel toeters en bellen tegen Punt.nl te keer gaan, die hier in de vorm van een vrijwilliger, een moderator, die een aantal verantwoordelijkheden mee wil dragen voor een commercieel bedrijf, in stonk.
Die als het hem al ene meter interesseert -waarom zou hij? - in ieder geval niet in staat geacht kan worden het te snappen. Op grond van welke kennis die overal elders ontbreekt, dan ?

Ja natuurlijk heeft Punt.nl haar eigen verantwoordelijkheid, net zoals een moderator die heeft.
Ja natuurlijk heeft Punt.nl de vrijheid van meningsvorming en -uiting ook via internet ondergeschikt gemaakt aan haar commerciele belangen op korte termijn.
En ja, natuurlijk deugt dat van geen meter.

Maar wie is hier eigenlijk verantwoordelijk voor?

Is een provider verantwoordelijk voor het kunnen gebruiken van het internet in de vrijheid die nodig is voor jou en voor mij en voor haar daar ook? Is een vrijwillige moderator dat?

En jij dan?

Wat ben jij er eigenlijk mee opgeschoten dat dat Goede Herder weblog off line is gehaald?

Ik in ieder geval een hele hoop!

Ik ben mijzelf weer eens goed tegen gekomen. Over mijn verleden. De mensen met en bij wie ik op ben moeten groeien.
Zorg dragers, die kinderbescherming en dat systeem dat verantwoordelijk voor mij was.
Zorg gevers, die Kerk en haar vrouwen die die Zorg gaven, en de leken die hierbij hoorden.
Die leken die de Zorg overnamen.
Zorg ontvangers die net als ik daarbinnen gezamelijk op moesten groeien
die elkaar nu zoeken met all mogelijke vragen (en smoesjes!)

En temidden daarvan: mijzelf!

Wetend wat ik ben opgeschoten door het gebruiken van mijn instrumenten, waaronder een paar weblogs!
Ik weet wat het mij opgeleverd heeft en nog dagelijks oplevert. Zelfs, zoals blijkt, wanneer ze offline gehaald worden.
En jij? Jij ook?

Waarom is dat, behalve van Narda, dan nergens gewoon te zien anders dan het niet meer gewoon openlijk beschikbaar zijn van mijn met behulp van en dankzij anderen verzameld gedachten, opmerkingen, voorzetten enthousiasme kennis, hoop en ander materiaal?

Wat demonstreer jij aan jezelf en aan anderen dat je niet gewoon in het openbaar onderdeel van een publieke samenleving met de daar geldende waarden en normen kan zijn ?

Wat draagt dat, behalve voor jouwzelf, dan bij binnen die samenleving?
Of is dat jou inderdaad een rot-zorg?
Uiteindelijk ben je dan jezelf een rot zorg!
Is dat misschien dan de reden waarom je 30-40 jaar je mond hield?

Je eigen isolement! je eigen muren met een mitrailleur om daarbinnen opgesloten verslaafd te kunnen blijven aan Het Geheim van mishandeling en misbruik.

Het antwoord op die vraag die iemand mij ooit gaf waarover ik zo woedend werd:
waarom bleef na afschaffing van de slavernij die slaaf op de plantage?

Oh enne voor klachten over dit weblog en mijn commentaar, kun je je natuurlijk altijd vervoegen bij de bekende adressen.
Reken maar dat je welkom bent.
Maar wat schiet jij daar dan mee op?
Je kunt ook hier je reactie geven.
Wat ik of jij of misschien wel wij beiden en zelfs een ander daar dan weer mee opschieten?
Dat merk ik wel weer.

Stap voor stap voor stap voor ...

14-10-06: Orly en dat zwarte bosmannetje

Soms schrikt een mens zich helemaal wezenloos!




Het recht op mogen lezen
is mij aangeboren!

Opus Cit. ondergetekende.

Een kinderkoppie is het meest fanstastische deel van de Schepping wat ik mij voor kan stelllen.
Reken maar dat ik mij heel veel kan voorstellen. En dat goddank altijd heb gedaan ook!

Dank je wel, Maritska. Je bent mij compaan geweest in menige zuster-moord!
Ik heb altijd geweten dat die vele uren kaften de gelukkigste waren in de Voorzienigheid Amsterdam.
Al mocht ik ze van Leonora niet lezen, van jou mocht ik houden van boeken!

Maar ik ontdek net pas hoe groot gelijk Leonora had!
En die daverende lach is de meest soete wraeck.

Mariska is een danseres
Zij komt uit verre landen
Haar lipjes rood
Haar beentjes bloot
Zo danst zij in het rond, oi!

Op het eiland Sicilië regeert koning Serrano. De mensen zijn er gelukkig, totdat op een dag het zwarte bosmannetje verschijnt. Hij woont diep in het bos en hij jaagt de mensen schrik aan door 's avonds in de buurt van hun huizen op deuren te bonzen en hard te schreeuwen: "Wee, wee, wee!" Iedereen is doodsbang voor het rare zwarte mannetje.Dan komt er een prachtige zwaan, getooid met een gouden kroontje, aanvliegen. Het is de koningszwaan uit het dal van de goede geest Imbus en hij brengt de koning een ring met edelstenen, die hij altijd moet dragen.Op een kwade dag steelt het zwarte bosmannetje de kostbare ring van de koning, die nu diep ongelukkig is, omdat de ring het mooiste en kostbaarste was dat hij had. De koning wordt ziek en sterft van verdriet. Hij wordt begraven in een grot en het bosmannetje verstopt de ring achter de doodskist van de koning, zodat niemand hem meer vinden kan. De zoon van de koning, Leander, volgt zijn vader op. Er breken slechte tijden aan op het eens zo vredige en gelukkige Sicilië. Een groep rovers sluit zich aan bij het zwarte bosmannetje en huizen worden geplunderd. Soldaten van de koning proberen hem te vangen, doch het mannetje vecht hevig terug en slaat en stompt om zich heen. Het lukt niemand om het mannetje te vangen. De jaren gaan voorbij, koning Leander sterft, de ring wordt nog altijd niet teruggevonden en het boze bosmannetje blijft maar altijd even sterk, maar ook slecht en vals. Elke week sluipt hij, als het donker is, stil naar het graf van koning Serrano, om te zien of de ring er nog wel ligt. "Niemand zal hem vinden!" fluistert hij dan en sluipt terug naar zijn schuilplaats in het bos.Op een donkere avond ziet het bosmannetje plotseling een prins bij het graf verschijnen. Omdat hij bang is dat de prins naar de ring zal gaan zoeken, steekt hij hem dood. Die avond staat er een kring van schimmen om het graf. Het zijn gestorven prinsen en prinsessen, die opgestaan zijn uit hun graf en zingen: "De ring die de koningszwaan eens gaf, is nu verborgen in dit graf!"Het bosmannetje schrikt, nu zullen spoedig alle mensen weten waar de ring verborgen ligt!Op het eiland woont ook een klein meisje. Rozemarijntje is braaf en goed en het liefste kind van het eiland. Omdat zij zo rein is en zulke klare oogjes heeft, verzoeken de schimmen haar om te helpen het boze bosmannetje te verjagen, hij is immers bang voor goedheid en reinheid. Zo verschijnt Rozemarijntje, samen met de schimmen aan het graf. Zij trekt het bosmannetje uit zijn schuilplaats en kijkt hem in de ogen. Nu is zijn kracht gebroken. Rozemarijntje knijpt hem vervolgens dood, zodat hij nooit meer kwaad kan doen. De mensen juichen, er wordt een groot bosfeest gevierd, de koning krijgt zijn ring terug, Rozemarijntje wordt prinses en het dode bosmannetje wordt begraven op een donker plekje in het bos.

Nog één keer keek Rozemarijntje het
mannetje in de ogen. Toen stak ze haar handje in het schuilplaatsje, heel diep,
want het mannetje zat helemaal achterin! Maar ze kreeg hem te pakken! Haar fijne
vingertjes klemden zich vast om zijn nek, en zo trok Rozemarijntje het duivelse
ventje naar zich toe. Het bosmannetje spartelde geweldig tegen, maar
Rozemarijntje hield ook stevig beet. Ze lachte zachtjes. De mensen stonden
doodstil toe te kijken. Opeens keerde Rozemarijntje zich om en sprong van de rug
van Orli op de grond. En toen zagen de mensen het! "Het bosmannetje, het
bosmannetje!" riepen ze. "Rozemarijntje heeft het bosmannetje!" Maar ze keek
niet om naar de mensen, want ze hoorde de stem van de schimmenprinses:
"Rozemarijntje, hier heen! hier heen!" En met het spartelende kereltje in haar
hand liep ze vlug de grot in. Plotseling begonnen de schimmen weer te zingen:
De ring, die de koningszwaan eens gaf,is nu verborgen in dit graf.
Toen
sprak de prinses: "Rozemarijntje, laat het bosmannetje de plaats aanwijzen, waar
de ring verborgen ligt."

En Rozemarijntje hield toen het kereltje vlak
voor haar gezicht en zei:"Wijs mij de plek, waar de ring ligt." En ze keek hem
vlak in de ogen."Ja, ja!" schreeuwde het bosmannetje. "Ik zal het wijzen! Daar
achter de doodkist van de koning! Maar laat me nu los! Laat me nu los!""Niets
daarvan!" zei het meisje. "Jij bent nu gevangen!" Meteen kroop ze langs de
doodkist van koning Serrano, en ja, daar lag de kostbare ring! Ze kon hem zo meenemen. Vol vreugde liep ze nu naar de ingang van
de grot, waar de mensen vol spanning stonden te wachten. Toen ze in de opening
van de grot verscheen, begonnen al de mensen te juichen en te zingen. Want wat
ze daar zagen, was heerlijk om te zien. Daar stond Rozemarijntje. Ze stond in
het zachte maanlicht. En achter in de grot was het ook zacht licht van de
schimmen.Opeens hield ze het boze bosmannetje in de hoogte, kneep drie keer in
zijn nek, en toen spartelde het vervloekte mannetje niet meer. Er klonk een harde schreeuw,...... toen...... hingen zijn armpjes en zijn beentjes slap en zijn hoofdje op zij.Hij was dood.

Als de grote

klokke luidt
de klokke luidt
Kere weer om
Reuzen Reuzen
Kere weer om
Reuzen-gom


En Vadertje Langbeen?
Die heette Jan!
En had geen doopkaars,
Géén dochter met blinde ogen
die beugeljong heette.

Sorry Bonaventura
't was niet eens leuk geprobeerd

Bewijs geleverd: je bent een inderdaad een héle slechte onderwijskracht geweest!
Hj heette Jan!
En geen Lidwina.
Want ik kwam uit Amsterdam. En da's héél wat anders dan Schiedam.

Kere weer om

Reuzen Reuzen
Kere weer om
Reuzen-gom !

En dan, zomaar ineens en volstrekt onverwacht is het daar: het antwoord, het eindoordeel.