24 okt 2009
Mammoeten met uitsterven bedreigd
Heks vertelt verhalen in de kerk
Geplaatst door onze redactie op zaterdag 24 oktober 2009 om 15:55u
KNESSELARE (RKnieuws.net) - De bibliotheek van Knesselare trekt op donderdag 29 oktober om 20 uur naar de parochiekerk van Knesselare voor een Halloweenactiviteit.
Heks Rizerova komt mysterieuze verhalen vertellen. Toegangskaarten voor de avond kosten 2 euro. En wie in aangepaste kledij komt, krijgt een extraatje.
Geplaatst door onze redactie op zaterdag 24 oktober 2009 om 15:55u
KNESSELARE (RKnieuws.net) - De bibliotheek van Knesselare trekt op donderdag 29 oktober om 20 uur naar de parochiekerk van Knesselare voor een Halloweenactiviteit.
Heks Rizerova komt mysterieuze verhalen vertellen. Toegangskaarten voor de avond kosten 2 euro. En wie in aangepaste kledij komt, krijgt een extraatje.
28 sep 2009
Vergilius, Pyramus en Thisbe in Melniks maagdenhuis
Dit is het bloedig moordverhaal van Pyramus en Thisbe
De een, een schone jongeling, wiens ouwe heer in vis dee
De andere, miss Babylon, de dochter van de buurman,
Bij wie hij op beperkte schaal des avonds door de muur kwam
RK onderwijs citaten V/M
"...
Ook wij, een generatie ouder dus, kregen in het middelbaar (12 tot 18 jaar), tijdens de godsdienstles nog wel, al voorlichting over seksualiteit. Had men dat echt niet in de les natuurkunde kunnen geven? Ik zie onze godsdienstleraar nog een rood hoofd krijgen..."
"...
De reden waarom de godsdienstleraar dat moest doen was, dat hij er dan gelijk de moraal bij kon halen. Op zich niks mis mee, maar zo’n godsdienstleraar wist er vaak niet zoveel van, en dat werd dus vaak een wat genante vertoning. Op ons kleinseminarie deed de godsdienstleraar er wel iets aan, helaas inderdaad op die genante manier: over sexualiteit kwamen we feitelijk nauwelijks iets te weten, maar wel over de moraal. Gelukkig hadden we in de vijfde klas een pater die volledig bevoegd biologieleraar was, en die dus in de biologielessen de anatomie en fysiologie van de sexualiteit heel volledig en heel correct besprak, waarvan we heel wat wijzer werden dan van die onhandige godsdienstleraar. Dat was natuurlijk rijkelijk laat, wat vroeger was beter geweest, maar ja, je kunt niet alles hebben."
19 sep 2009
16 sep 2009
Le roi Renaud de guerre vint tenant ses tripes dans ses mains.
Sa mère était sur le créneau qui vit venir son fils Renaud.
Renaud, Renaud, réjouis-toi! Ta femme est accouché d'un roi!
Ni de ma femme ni du fils je ne saurais me réjouir.
Allez ma mère, allez devant, faites-moi faire un beau lit blanc.
Guère de temps n'y resterai à la minuit trépasserai.
Mais faites-le moi faire ici-bas que l'accouchée n'l'entende pas.
Et quand ce vint sur la minuit, le roi Renaud rendit l'esprit.
Il ne fut pas le matin jour tous les valets pleuraient très tous.
Il ne fut temps de déjeuner que les servantes ont pleuré.
Mais dites-moi, mère, m'amie,que pleurent nos valets ici ?
Ma fille, en lavant nos chevaux ont laissé noyer le plus beau.
Oh pourquoi donc, mère m'amie,pour un cheval pleurer ainsi ?
Quand Renaud reviendra, plus beaux chevaux ramènera.
Et dites-moi, mère m'amie,que pleurent nos servantes ici ?
Ma fille, en lavant nos linceuls ont laissé aller le plus neuf.
Oh pourquoi donc, mère m'amie,pour un linceul pleurer ainsi ?
Quand Renaud reviendra, plus beau linceul ramènera.
Ah, dites-moi, mère m'amie,qu'est-ce que j'entends cogner ici ?
Ma fille, ce sont les charpentiers qui raccommodent le plancher.
Ah ! Dites-moi, mère m'amie, pourquoi les cloches sonnent ici ?
Ma fille, c'est la procession qui sort pour les rogations.
Mais, dites-moi, mère m'amie, c'est que j'entends chanter ici ?
Ma fille, c'est la procession qui fait le tour de la maison.
Quand ce fut passé huit jours, a voulut faire ses atours.
Quand ce fut pour relever, à la messe elle voulut aller,
Mais dites-moi, mère m'amie, quel habit mettrai-je aujourd'hui ?
Mettez le blanc, mettez le gris, mettez le noir pour mieux choisir.
Mais dites-moi, mère m'amie,qu'est-ce que ce noir-là signifie
A femme relèvant d'enfant, le noir lui est bien plus séant.
Mais quand elles fut parmi les champs, trois pastoureaux allaient disant :
Voici la femme du seignour que l'on enterra l'autre jour !
Ah ! Dites-moi, mère m'amie,que disent ces pastoureaux-ci ?
Il disent de presser le pas,ou que la messe n'aura pas.
quand elle fut dans l'église entrée,un cierge on lui a présenté.
Aperçoit en s'agenouillantla terre fraîche sous son banc.
Ah ! Dites-moi, mère m'amie,pourquoi la terre est rafraîchie?
Ma fille, ne puis plus vous celer, Renaud est mort et enterré.
Puisque le roi Renaud est mort,voici la clé de mon trésor.
Voici mes bagues et mes joyaux, prenez bien soin du fils Renaud.
Terre, ouvre-toi, terre fends-toi, que j'aille avec Renaud, mon roi!
Terre s'ouvrit, et se fendit, et ci fut la belle engloutie.
14 sep 2009
Mais dis-moi maman, dis-moi donc
qu'arrivait-il si un'avion
perdait une de ces bombes
sur le sol étranger
quand ça viens-ça, veut tu me l'éxpliquer?
Viens-ça, mon fils, écoute bien
si une telle chose arriverait demain
mets toi vite à genoux
et même si tu attends
les avions dans le ciel,
je t'en prie, mon enfant,
récite une prière
s'ils t'en laissent le temps
22 aug 2009
13 aug 2009
Een belediging van de Congregatie,
En dan nog een verschrikkelijk domme ook. 
Maar bovenal, wat een trieste.
Een copietje van een weblog.
2 Reacties die een vroegere zorgontvanger van een van de Goede Herder tehuizen, die de moed heeft het gevecht aan te gaan om haar eigen onafhankelijke identiteit, één van de velen, kreeg - in plaats van het respect wat zij verdient, erkenning en solidariteit - een belediging van de Congregatie van de zusters van de Voorzienigheid.
En wat voor één, harstikke laf en vooral: verschrikkelijk dom.
Plaatje van een gevangenis.
Eén van de velen.
Triest resultaat van een jeugd, die , minstens 35 jaar als het niet al langer is, afgelopen is maar bewijst nog steeds te (moeten) bestaan.
Eén van de velen.
Maar hoe hartgrondig hoort een dergelijke reactie, één van de velen,
bij het misbruik wat mogelijk was, en is, niet alleen bij idioten en internet, maar bij kinderbeschermingsinternaten.
Hele korte reacties, niet alleen erg dom over de Congregatie, die vooral de werkelijkheid van institutioneel misbruik duidelijk maken, het groepsterrorisme na zoveel jaar, een haast incestueuze belediging van de Congregatie.
GIJ ZULT ZWIJGEN, OF U CONFORMEREN AAN.
De realiteit van de Zorg destijds, voor zowel de zusters als de kinderen...
Probeer vooral géén individu te zijn of te worden, wees een geanonimiseerd, dus niet bestaand, groepslid.
Die Zusters uit zgn. "vrije" keuze, roeping genaamd, waar zij net als alle andere Congregaties en de leden in al die jaren ná Vaticaan II hun antwoorden op hebben moeten vinden en vonden. Wordt één van de velen.
Een proces van volwassenen dat te laat was voor zorg-afhankelijke kinderen.
Eén of andere inmiddels volwassene, éen van de velen, die dat in alle openheid, één van de velen, demonstreert op een weblog van een vrouw, één van de velen, die hiermee worstelt.
Eén van de vele reacties van de lepra-kolonie van uitsluiting en groepsterrorisme van -op welk terrein dan ook - misbruikten die Zorg nodig hadden.
Eén van de velen die zich ook de afgelopen jaren nog manifesteerden, met behulp van het internet en onmacht terrorisme konden bedrijven, nooit uit een groep ontsnapt.
Een belediging van de Congregatie en de vrouw die een weblog maakte over de Congregatie, haar zoektocht over wat vrouwenkeuzes en solidariteit in Zorg zouden kunnen zijn en waren.
Wat voelt het goed me te kunnen realiseren dat in de implementatie van het Iers onderzoek naar institutionaal verleden ook die after-care werd opgenomen, zodat een jeugd een jeugd kan blijven.
Zoals iemand eens zei: ooit had ik een verleden, nu heb ik een toekomst.
Het vertedert daarbij een fijn glimlachje van een mamoedt, en niet alleen zij,
daarbij óók te weten.
Maar een vette knipoog, néé dat zal er vast niet in gezeten hebben.
Misschien maar goed ook.
Misschien kan ik daardoor wel blijer zijn met die tranen die ik ook van ze heb mogen zien.
Van het lachen!
Dat écht lachen. Van Zorg. En solidariteit. Voor mede-zusters.
En heel soms... dat fijn glimachje, dat ik niet mocht zien.
Brede grijs en mijn vette knipoog naar boven dan maar.
Dank je Ellen-met-de-mooie-ogen.
Ik ben zo blij dat ik naar je heb kunnen en mogen kijken bij de inleiding van de uitleiding, hoe je bij de begrafenis van Therese achter haar kist liep.
Maar bovenal, wat een trieste.
Een copietje van een weblog.
2 Reacties die een vroegere zorgontvanger van een van de Goede Herder tehuizen, die de moed heeft het gevecht aan te gaan om haar eigen onafhankelijke identiteit, één van de velen, kreeg - in plaats van het respect wat zij verdient, erkenning en solidariteit - een belediging van de Congregatie van de zusters van de Voorzienigheid.
En wat voor één, harstikke laf en vooral: verschrikkelijk dom.
Plaatje van een gevangenis.
Eén van de velen.
Triest resultaat van een jeugd, die , minstens 35 jaar als het niet al langer is, afgelopen is maar bewijst nog steeds te (moeten) bestaan.
Eén van de velen.
Maar hoe hartgrondig hoort een dergelijke reactie, één van de velen,
bij het misbruik wat mogelijk was, en is, niet alleen bij idioten en internet, maar bij kinderbeschermingsinternaten.
Hele korte reacties, niet alleen erg dom over de Congregatie, die vooral de werkelijkheid van institutioneel misbruik duidelijk maken, het groepsterrorisme na zoveel jaar, een haast incestueuze belediging van de Congregatie.
GIJ ZULT ZWIJGEN, OF U CONFORMEREN AAN.
De realiteit van de Zorg destijds, voor zowel de zusters als de kinderen...
Probeer vooral géén individu te zijn of te worden, wees een geanonimiseerd, dus niet bestaand, groepslid.
Die Zusters uit zgn. "vrije" keuze, roeping genaamd, waar zij net als alle andere Congregaties en de leden in al die jaren ná Vaticaan II hun antwoorden op hebben moeten vinden en vonden. Wordt één van de velen.
Een proces van volwassenen dat te laat was voor zorg-afhankelijke kinderen.
Eén of andere inmiddels volwassene, éen van de velen, die dat in alle openheid, één van de velen, demonstreert op een weblog van een vrouw, één van de velen, die hiermee worstelt.
Eén van de vele reacties van de lepra-kolonie van uitsluiting en groepsterrorisme van -op welk terrein dan ook - misbruikten die Zorg nodig hadden.
Eén van de velen die zich ook de afgelopen jaren nog manifesteerden, met behulp van het internet en onmacht terrorisme konden bedrijven, nooit uit een groep ontsnapt.
Een belediging van de Congregatie en de vrouw die een weblog maakte over de Congregatie, haar zoektocht over wat vrouwenkeuzes en solidariteit in Zorg zouden kunnen zijn en waren.
Wat voelt het goed me te kunnen realiseren dat in de implementatie van het Iers onderzoek naar institutionaal verleden ook die after-care werd opgenomen, zodat een jeugd een jeugd kan blijven.
Zoals iemand eens zei: ooit had ik een verleden, nu heb ik een toekomst.
Het vertedert daarbij een fijn glimlachje van een mamoedt, en niet alleen zij,
daarbij óók te weten.
Maar een vette knipoog, néé dat zal er vast niet in gezeten hebben.
Misschien maar goed ook.
Misschien kan ik daardoor wel blijer zijn met die tranen die ik ook van ze heb mogen zien.
Van het lachen!
Dat écht lachen. Van Zorg. En solidariteit. Voor mede-zusters.
En heel soms... dat fijn glimachje, dat ik niet mocht zien.
Brede grijs en mijn vette knipoog naar boven dan maar.
Dank je Ellen-met-de-mooie-ogen.
Ik ben zo blij dat ik naar je heb kunnen en mogen kijken bij de inleiding van de uitleiding, hoe je bij de begrafenis van Therese achter haar kist liep.
30 jul 2009
Janice klokkenspel met mijn lepels
En dan is er Janice.
Zakdoekend strijkend luidt ze mijn klok.
Krakende papieren met letters en stempels waar
het ooit feilloos de plaats van mijn wervels weten tissues overbodig maakten.
Je schrijft prachtig, Karen. Mijn bed is weer van mij.
16 mei 2009
Laatste reacties
De laatste reacties staan hier en hier
Ook jouw reactie is vanzelfsprekend erg welkom.
Wil je dat anoniem doen, is dat natuurlijk ook best.
Verzin een leuke naam voor jezelf en gebruik die dan, zodat bij een (mogelijk)volgende reactie je met jouw ervaringen wél herkend kan worden. (allemaal anonieme mensen die anomiem heten, kan knap lastig worden)
Maar vooral:
Bedenk dat het internet barst van de idioten, die om welke reden dan ook, en zeker ook dankzij die anonimiteit, hun frustraties en agressie kwijt willen. Laat dus even in wat je schrijft weten dat jij niet één van die anonieme idioten bent die gewoon even zijn of haar agressie kwijt moet, maar je gewoon ook wel degelijk weet waarover je het hebt.
Aan flauwe kul ervaringen uitwisselen heeft tenslotte niemand iets, integendeel, je kunt er een ander, óók onbedoeld, zelfs heel ernstig mee kwetsen.
Daar zijn elders op het net meer dan genoeg andere sites genoeg voor.
Je eventuele opvattingen over en ervaringen met de RKK zijn deel van het kinderbeschermingsverleden, ze maken er een heel belangrijk deel vanuit dus zijn net zo welkom, mits die inderdaad te maken hebben met die kinderbescherming.
Maar realiseer je daarbij wel dat iedere volwassene het recht heeft op eigen geloofskeuzes.
Toen én nu.
Vrijheid houdt op waar die van een ander begint!
Ook jouw reactie is vanzelfsprekend erg welkom.
Wil je dat anoniem doen, is dat natuurlijk ook best.
Verzin een leuke naam voor jezelf en gebruik die dan, zodat bij een (mogelijk)volgende reactie je met jouw ervaringen wél herkend kan worden. (allemaal anonieme mensen die anomiem heten, kan knap lastig worden)
Maar vooral:
Bedenk dat het internet barst van de idioten, die om welke reden dan ook, en zeker ook dankzij die anonimiteit, hun frustraties en agressie kwijt willen. Laat dus even in wat je schrijft weten dat jij niet één van die anonieme idioten bent die gewoon even zijn of haar agressie kwijt moet, maar je gewoon ook wel degelijk weet waarover je het hebt.
Aan flauwe kul ervaringen uitwisselen heeft tenslotte niemand iets, integendeel, je kunt er een ander, óók onbedoeld, zelfs heel ernstig mee kwetsen.
Daar zijn elders op het net meer dan genoeg andere sites genoeg voor.
Je eventuele opvattingen over en ervaringen met de RKK zijn deel van het kinderbeschermingsverleden, ze maken er een heel belangrijk deel vanuit dus zijn net zo welkom, mits die inderdaad te maken hebben met die kinderbescherming.
Maar realiseer je daarbij wel dat iedere volwassene het recht heeft op eigen geloofskeuzes.
Toen én nu.
Vrijheid houdt op waar die van een ander begint!
17 aug 2008
Had of heb jij ook te maken met dyslexie?
Heb jij óók te maken (gehad) met dyslexie?
Misschien met het tekort aan kennis en vooral de vele vooroordelen die hierover bestaan?
Vooroordelen die zoveel te maken hebben met domweg gebrek aan kennis, goed onderzoek, vooroordelen bij (slechte) diagnose en onderzoek, door geld en subsidies?
Dan heb ook jij misschien wel iets aan deze informatie.
Tenslotte: zoals er bv. over autisme afschuwelijk wrede verhalen bestonden over de rol van de ouders (die eeuwige boze moederheks) kan én kon ook onkunde, geld én subsidies rond dyslexie (en andere lastige zaken) tot dergelijke idiotie en grote problemen leiden.
Voor kinderen én ouders.
Héél goed nieuws dus. Misschien ook voor jou?
Ernstige dyslexie vanaf 01-01-2009 in het basispakket (update)
Vanaf 2009 wordt het basispakket zorgverzekeringen uitgebreid met de diagnostiek en behandeling van ernstige dyslexie voor kinderen bij wie de zorg op zeven- of achtjarige leeftijd aanvangt en die op of na 1 januari 2001 geboren zijn.
De huidige groep kinderen met dyslexie krijgt geen vergoeding.
De ministerraad heeft hier op voorstel van minister Klink van Volksgezondheid, Welzijn en Sport mee ingestemd. Deze maatregel kost jaarlijks 27,9 miljoen euro.
Met het opnemen van dyslexiezorg in het basispakket geeft het kabinet uitvoering aan een met algemene stemmen aanvaarde motie van de Tweede Kamerleden Van Miltenburg (VVD) en Van der Veen (PvdA).
In de uitvoering is, op basis van advies van het College voor zorgverzekeringen, gekozen voor vergoeding van de behandeling bij kinderen bij wie de zorg aanvangt op de leeftijd van zeven of acht jaar. Op die leeftijd wordt ernstige dyslexie meestal gesignaleerd.
Overigens valt alleen de diagnostiek en behandeling van kinderen conform de criteria van het Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling binnen het basispakket.
De Nederlandse Zorgautoriteit volgt de uitvoering van dit proces.
In 2011 zal de regeling worden geëvalueerd.
bron: Persberichten Minsterraad
op Masterplan Dyslexie
Misschien met het tekort aan kennis en vooral de vele vooroordelen die hierover bestaan?
Vooroordelen die zoveel te maken hebben met domweg gebrek aan kennis, goed onderzoek, vooroordelen bij (slechte) diagnose en onderzoek, door geld en subsidies?
Dan heb ook jij misschien wel iets aan deze informatie.
Tenslotte: zoals er bv. over autisme afschuwelijk wrede verhalen bestonden over de rol van de ouders (die eeuwige boze moederheks) kan én kon ook onkunde, geld én subsidies rond dyslexie (en andere lastige zaken) tot dergelijke idiotie en grote problemen leiden.
Voor kinderen én ouders.
Héél goed nieuws dus. Misschien ook voor jou?
Ernstige dyslexie vanaf 01-01-2009 in het basispakket (update)
Vanaf 2009 wordt het basispakket zorgverzekeringen uitgebreid met de diagnostiek en behandeling van ernstige dyslexie voor kinderen bij wie de zorg op zeven- of achtjarige leeftijd aanvangt en die op of na 1 januari 2001 geboren zijn.
De huidige groep kinderen met dyslexie krijgt geen vergoeding.
De ministerraad heeft hier op voorstel van minister Klink van Volksgezondheid, Welzijn en Sport mee ingestemd. Deze maatregel kost jaarlijks 27,9 miljoen euro.
Met het opnemen van dyslexiezorg in het basispakket geeft het kabinet uitvoering aan een met algemene stemmen aanvaarde motie van de Tweede Kamerleden Van Miltenburg (VVD) en Van der Veen (PvdA).
In de uitvoering is, op basis van advies van het College voor zorgverzekeringen, gekozen voor vergoeding van de behandeling bij kinderen bij wie de zorg aanvangt op de leeftijd van zeven of acht jaar. Op die leeftijd wordt ernstige dyslexie meestal gesignaleerd.
Overigens valt alleen de diagnostiek en behandeling van kinderen conform de criteria van het Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling binnen het basispakket.
De Nederlandse Zorgautoriteit volgt de uitvoering van dit proces.
In 2011 zal de regeling worden geëvalueerd.
bron: Persberichten Minsterraad
op Masterplan Dyslexie
7 aug 2008
3 aug 2008
Over klokken en klepels
Het blijft boeiend die niet-bestaande sociale geschiedenis van Neerlands tehuizen, waarvan wij deel uitmaken en die informatie noodzaak.
Nu heb ik mij, dankzij een lachbui bij de herkenning van een foto, kennelijk ook al laten klonen tot "de kinderen".
citaat: "Ingang van 'De Voorzienigheid' in de Elandsstraat
De plek waar de kleuters van het Jongensweeshuis verpleegd werden.
Het viel de kinderen op dat de zusters altijd met z'n tweeën de straat op gingen en schuin de trap afliepen."
Overigens is ook erg veel van de overige historische informatie op die site vooral erg veel
informatie over klokken.
Klokken en klepels, maar kennelijk zonder te weten hoe die klok geklonken zou kunnen hebben.
Er valt de zusters héél veel te verwijten over hoe zij om zijn gegaan met de historische realiteit van hun verleden.
Ook dat is deel van het tehuis verleden van Nederland.
En zeker, ik verwijt ze dat ook. Ik vind dat, om voor mij zeer goede redenen, zelfs misdadig.
Ik ben partijdig.
Maar wanneer ik dit soort onzin zie, dan ga ik - na ongeloof en lachbui - over mijn nek!
En ben ik blij dat ik die koppies én de woorden ken, van die zusters, die broeders én heel veel van de (vroegere)kinderen én hun (klein)kinderen. Dan ben ik blij met die brommende en onmogelijke broeder Boromeus, met Laetitia, en een heel klein beetje zelfs met Ansfrieda, dankbaar voor de trots van Germana, al vind en vond ik die fout.
Ben ik beretrots op het benul van broeder Dalmatius van Heel en de zijnen, waarmee zij een moeizame weg zochten in realistische problemen en belangen, zorgdragend voor ons gezamelijk verleden.
En heel erg blij met een 92 jarige, tantetje en haar nicht, die op zoek was naar haar vader.
Maar zeker ook met de moeite die ik had en nam al die mensen te verstaan.
Waardoor ik mij mijn verleden niet liet afnemen.
Niet door de zusters, niet door minachting, niet door bromberen boven op een berg archiefstukken, maar ook niet door dit soort sites waarvan je je af kunt vragen wat daarmee wordt aangericht maar vooral wie daar eigenlijk iets mee opschiet.
Vooralsnog lijkt het slechts bij te dragen aan het zwijgen van vroegere zorgontvangers.
En dat vind ik in ieder geval meer dan kwalijk én goedkoop.
Misschien ben ik daarbij dan wel vooral blij met die sigarenrook én die schoot van rector Starrenburg.
Zonder het kennen van die rook en die schoot was ik vast niet zo eigenwijs gebleven, maar, zoals zovelen, inderdaad mijn verleden, mijn erfenis - daarmee mijzelf - kwijt geweest!
Maar uh, onbekende, natuurlijk wél bedankt voor die volgende lachbui van mij over diezelfde foto! Laten we dit dus ook maar opnemen bij de ontdekkingstochten over die sociale geschiedenis van de Zorg: (respectloos ) gebruik van bronnen , zoals vroegere zorg-afhankelijken. Om van archief materiaal maar helemaal te zwijgen.
Onverantwoord, kwalijk en heel goedkoop dus.
Nu heb ik mij, dankzij een lachbui bij de herkenning van een foto, kennelijk ook al laten klonen tot "de kinderen".
citaat: "Ingang van 'De Voorzienigheid' in de Elandsstraat
De plek waar de kleuters van het Jongensweeshuis verpleegd werden.
Het viel de kinderen op dat de zusters altijd met z'n tweeën de straat op gingen en schuin de trap afliepen."
Overigens is ook erg veel van de overige historische informatie op die site vooral erg veel
informatie over klokken.
Klokken en klepels, maar kennelijk zonder te weten hoe die klok geklonken zou kunnen hebben.
Er valt de zusters héél veel te verwijten over hoe zij om zijn gegaan met de historische realiteit van hun verleden.
Ook dat is deel van het tehuis verleden van Nederland.
En zeker, ik verwijt ze dat ook. Ik vind dat, om voor mij zeer goede redenen, zelfs misdadig.
Ik ben partijdig.
Maar wanneer ik dit soort onzin zie, dan ga ik - na ongeloof en lachbui - over mijn nek!
En ben ik blij dat ik die koppies én de woorden ken, van die zusters, die broeders én heel veel van de (vroegere)kinderen én hun (klein)kinderen. Dan ben ik blij met die brommende en onmogelijke broeder Boromeus, met Laetitia, en een heel klein beetje zelfs met Ansfrieda, dankbaar voor de trots van Germana, al vind en vond ik die fout.
Ben ik beretrots op het benul van broeder Dalmatius van Heel en de zijnen, waarmee zij een moeizame weg zochten in realistische problemen en belangen, zorgdragend voor ons gezamelijk verleden.
En heel erg blij met een 92 jarige, tantetje en haar nicht, die op zoek was naar haar vader.
Maar zeker ook met de moeite die ik had en nam al die mensen te verstaan.
Waardoor ik mij mijn verleden niet liet afnemen.
Niet door de zusters, niet door minachting, niet door bromberen boven op een berg archiefstukken, maar ook niet door dit soort sites waarvan je je af kunt vragen wat daarmee wordt aangericht maar vooral wie daar eigenlijk iets mee opschiet.
Vooralsnog lijkt het slechts bij te dragen aan het zwijgen van vroegere zorgontvangers.
En dat vind ik in ieder geval meer dan kwalijk én goedkoop.
Misschien ben ik daarbij dan wel vooral blij met die sigarenrook én die schoot van rector Starrenburg.
Zonder het kennen van die rook en die schoot was ik vast niet zo eigenwijs gebleven, maar, zoals zovelen, inderdaad mijn verleden, mijn erfenis - daarmee mijzelf - kwijt geweest!
Maar uh, onbekende, natuurlijk wél bedankt voor die volgende lachbui van mij over diezelfde foto! Laten we dit dus ook maar opnemen bij de ontdekkingstochten over die sociale geschiedenis van de Zorg: (respectloos ) gebruik van bronnen , zoals vroegere zorg-afhankelijken. Om van archief materiaal maar helemaal te zwijgen.
Onverantwoord, kwalijk en heel goedkoop dus.
17 apr 2008
16 mrt 2008
klappend mondgebed;
Loving Sisters - Get Thee Behind Me Satan
Wat slaw icks double blinds
slaapzalen where angels don't dare to go
Man!
Starreburg !
tjeezus cristus, hoe heb je óóit zó stóm kunnen zijn !
wápenfabrikant !
Pats boem paukeslag
Voor de klimop; 't ouwe huys
't ouwe huys, toen een speelplaats nog geen omgehakte bomenen tussen haakjes Schuyt zijn grond nog
had. (ca. 1915)
6 mrt 2008
verjaardagscadeautje; monument voor mosquita
35 jaar na Noordwijkerhout verschijnt het rapport van DCI!
Dat werd dan tijd ook, Stan.
Dank jullie wel!
"Jongeren kropen steeds in de kerk en gingen de klok luiden"
Dat werd dan tijd ook, Stan.
Dank jullie wel!
"Jongeren kropen steeds in de kerk en gingen de klok luiden"
Abonneren op:
Posts (Atom)
